อ่านประวัติศาสตร์ตระกูลโมริและพื้นที่วัดเซนที่วัดไดโชอิน
วัดไดโชอิน (Daishō-in) ในเมืองฮางิ (Hagi) เป็นวัดนิกายรินไซสายนันเซ็นจิ ซึ่งได้รับการบูรณะให้เป็นสถานที่อุทิศส่วนกุศลแก่โมริ ฮิเดนาริ (Mōri Hidenari) เจ้าแคว้นฮางิรุ่นแรก
เมื่อชมหมู่อาคารวัด สวน และสุสานต่อเนื่องกัน จะเห็นว่าการอุทิศส่วนกุศลของตระกูลเจ้าแคว้นและการบริจาคของข้ารับใช้ร่วมกันสร้างภูมิทัศน์ของวัดอย่างไร
โมริ สึนะฮิโระ บูรณะสถานที่อุทิศส่วนกุศลแก่บิดา
โมริ สึนะฮิโระ (Mōri Tsunahiro) เจ้าแคว้นรุ่นที่ 2 บูรณะวัดที่ทรุดโทรมตั้งแต่ปีโจโอที่ 3 (1654) ถึงปีเมเรกิที่ 2 (1656) เพื่อใช้เป็นสถานที่อุทิศส่วนกุศลแก่ฮิเดนาริผู้เป็นบิดา
แทนที่จะจำเพียงปีที่สร้าง หากมองว่าเป็นงานของเจ้าแคว้นรุ่นที่ 2 เพื่อรำลึกถึงบิดา ก็จะเข้าใจได้ง่ายขึ้นว่าทำไมวัดไดโชอินจึงกลายเป็นวัดประจำตระกูลโมริ
ที่นี่ยังคงเป็นสถานที่แห่งศรัทธา ควรลดเสียงตั้งแต่ทางเข้าและชมอาคารจากระยะที่ไม่รบกวนพิธีกรรมหรืองานของวัด
วัดที่อุทิศแก่เจ้าแคว้นรุ่นแรกและรุ่นเลขคู่
สุสานที่อยู่ติดกันมีหลุมศพของฮิเดนาริ เจ้าแคว้นรุ่นเลขคู่ตั้งแต่รุ่นที่ 2 ถึงรุ่นที่ 12 ภรรยา และสมาชิกในตระกูล
เมื่อพิจารณาควบคู่กับวัดโทโคจิ (Tōkō-ji) ในเมืองฮางิ ซึ่งอุทิศแก่คู่สามีภรรยาเจ้าแคว้นรุ่นเลขคี่ตั้งแต่รุ่นที่ 3 ถึงรุ่นที่ 11 จะเห็นว่าวัดประจำตระกูลทั้ง 2 แห่งแบ่งหน้าที่กันดูแลอนุสรณ์ของเจ้าแคว้นตระกูลโมริแต่ละรุ่น
ในสุสานยังมีหลุมศพของซามูไร 7 คนที่ปลิดชีพตามฮิเดนาริ จึงถ่ายทอดความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าแคว้นกับผู้คนรอบตัว ไม่ใช่เฉพาะเรื่องของเจ้าแคว้นเท่านั้น
เปลี่ยนมุมมองจากหมู่อาคารวัดไปยังสุสาน
ภายในวัดควรเริ่มจากชมสถาปัตยกรรมของวิหารหลักและประตูหอระฆัง แล้วจึงหันไปดูการจัดวางสุสานและโคมหิน จะช่วยให้เรียบเรียงสิ่งที่เห็นได้ง่าย
อย่างไรก็ตาม สุสานได้รับผลกระทบจากต้นไม้ล้มและห้ามเข้าเป็นการชั่วคราว โปรดปฏิบัติตามป้ายประกาศในพื้นที่
การเปลี่ยนวิธีมองตามแต่ละสถานที่จะช่วยให้ชมทรัพย์สินทางวัฒนธรรมควบคู่กับรักษามารยาทในการไว้อาลัยได้
สถานที่สำคัญและมุมมองสามารถสรุปได้ดังนี้
| สถานที่ | หน้าที่ | จุดสังเกต |
|---|---|---|
| วิหารหลัก | ศูนย์กลางการสักการะ | หลังคาและแนวแกน |
| ประตูหอระฆัง | ประตูภายในวัด | ชั้นบนและโครงเสา |
| โชอินและคุริ | การดำเนินชีวิตของวัด | ภายนอกและการจัดวาง |
| บริเวณรอบสระ | ทิวทัศน์สวน | ผิวน้ำและพืชพรรณ |
| สุสาน | อุทิศแก่เจ้าแคว้นแต่ละรุ่น | ตรวจสอบข้อห้ามเข้า |

ชมทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญ 5 หลัง รวมวิหารหลักและประตูหอระฆัง
ที่วัดไดโชอิน วิหารหลัก คุริ โชอิน ประตูหอระฆัง และหอพระไตรปิฎกได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่น
อย่าถ่ายอาคารแต่ละหลังแยกกันเท่านั้น หากคิดถึงบทบาทที่ต่างกันทั้งการสักการะ งานวัด ที่อยู่อาศัย ประตู และการเก็บรักษา จะเข้าใจผังหมู่อาคารได้อย่างเป็นมิติ
วิหารหลักที่ผ่านไฟไหม้และการบูรณะ
วัดถูกไฟไหม้ในปีเอนเคียวที่ 4 (1747) และโมริ มุเนฮิโระ (Mōri Munehiro) เจ้าแคว้นรุ่นที่ 6 บูรณะขึ้นใหม่ในปีคันเอ็นที่ 3 (1750)
เมื่อชมวิหารหลักปัจจุบัน ควรแยก 2 ช่วง คือการก่อตั้งสถานที่อุทิศส่วนกุศลในศตวรรษที่ 17 และการบูรณะในศตวรรษที่ 18
ขอบเขตภายในและเงื่อนไขการชมพระพุทธรูปให้ยึดคำแนะนำในพื้นที่ อย่าสัมผัสประตูหน้าต่างหรือเข้าไปด้านในโดยไม่ได้รับอนุญาต
มองประตูหอระฆังในฐานะแนวแบ่งเขต
ประตูหอระฆังเป็นอาคารที่ซ้อนทางผ่านกับหอระฆัง และยังทำหน้าที่เป็นประตูแบ่งพื้นที่ด้านในกับด้านนอกของวัด
ขยับไปอยู่จุดที่ไม่กีดขวางทาง แล้วเงยดูตามลำดับจากชั้นบน หลังคา ไปจนถึงเสา จะช่วยให้เข้าใจโครงสร้างโดยรวมง่ายขึ้น
อย่ายืนกลางประตูเป็นเวลานาน และเว้นทางให้ผู้มาสักการะกับรถของวัดผ่านได้
บทบาทของโชอิน คุริ และหอพระไตรปิฎก
โชอินและคุริรองรับการต้อนรับ การใช้ชีวิต และงานของวัด ส่วนหอพระไตรปิฎกเป็นอาคารสำหรับเก็บคัมภีร์
อย่ามองเฉพาะวิหารหลัก แต่ให้สังเกตตำแหน่งสัมพันธ์ของอาคารที่แบ่งหน้าที่กันเพื่อให้วัดดำเนินงานได้ในแต่ละวัน
อาคารที่ไม่เปิดให้เข้าชมควรดูเฉพาะภายนอก และไม่เข้าไปยังทางเข้า ระเบียง หรือสวนโดยไม่ได้รับอนุญาต
ความแตกต่างของอาคารทั้ง 5 หลังจะจำง่ายขึ้นเมื่อจับคู่ชื่อกับหน้าที่
| อาคาร | ลักษณะหลัก | จุดสังเกต |
|---|---|---|
| วิหารหลัก | พื้นที่สักการะ | ด้านหน้าและหลังคา |
| ประตูหอระฆัง | ประตูและหอระฆัง | โครงสร้างบนและล่าง |
| โชอิน | พื้นที่รับรอง | ความสัมพันธ์กับสวน |
| คุริ | งานวัดและการใช้ชีวิต | ตำแหน่งในหมู่อาคาร |
| หอพระไตรปิฎก | เก็บคัมภีร์ | รูปทรงอาคารเดี่ยว |

ทำความเข้าใจสุสานตระกูลโมริและโคมหินกว่า 600 โคม
สุสานตระกูลโมริซึ่งเป็นโบราณสถานที่กำหนดโดยรัฐ เป็นสถานที่อ่านประวัติวัดไดโชอินผ่านความสัมพันธ์ของเจ้าแคว้นแต่ละรุ่นกับข้ารับใช้
ขณะสังเกตจำนวนโคมหิน อย่าลืมว่าสุสานเป็นพื้นที่แห่งการสวดภาวนาและไว้อาลัย ควรอยู่ในความสงบ
หลุมศพของเจ้าแคว้น ภรรยา และสมาชิกตระกูล
สุสานจัดวางโดยมีหลุมศพของฮิเดนาริ เจ้าแคว้นรุ่นแรก และเจ้าแคว้นรุ่นเลขคู่เป็นศูนย์กลาง พร้อมหลุมศพของภรรยาและสมาชิกในตระกูล
แม้ป้ายหลุมศพจะดูมีรูปทรงคล้ายกัน แต่หากตรวจจากป้ายคำอธิบายว่าอุทิศแก่ใคร ก็จะอ่านลำดับวงศ์ตระกูลโมริผ่านพื้นที่ได้
อย่าเดินแทรกระหว่างป้ายหลุมศพหรือใช้มือเกาะหินเพื่ออ่านข้อความ ควรชมจากทางเดินที่ได้รับอนุญาต
โคมหินที่ซามูไรบริจาค
หน้าหลุมศพมีโคมหินกว่า 600 โคมที่ซามูไรบริจาค เรียงรายและถ่ายทอดการกระทำของข้ารับใช้ที่อุทิศให้เจ้าแคว้นมาจนถึงปัจจุบัน
นอกจากชื่นชมจังหวะการเรียงตัวที่เป็นระเบียบแล้ว ควรคิดด้วยว่าการบริจาคเป็นการแสดงความสัมพันธ์ระหว่างนายกับข้ารับใช้และการอุทิศส่วนกุศล
อย่าพิงโคมหินหรือวางอุปกรณ์ถ่ายภาพระหว่างแถว และรักษาระยะที่ไม่ทำให้ทรัพย์สินทางวัฒนธรรมเสียหาย
ให้ความสำคัญสูงสุดกับข้อห้ามเข้าสุสาน
ตามคำแนะนำของสมาคมการท่องเที่ยวเมืองฮางิ สุสานห้ามเข้าเป็นการชั่วคราวเนื่องจากต้นไม้ล้ม
แม้ภาพเก่าหรือบันทึกการเดินทางจะแสดงเส้นทางที่เคยผ่านได้ ก็อย่าข้ามรั้ว เชือก หรือป้ายประกาศเข้าไปในสุสาน
สถานะการฟื้นฟูอาจเปลี่ยนแปลง หากสุสานเป็นจุดหมายหลัก ควรตรวจหน้าเว็บไซต์ทางการหรือสอบถามวัดทันทีก่อนเดินทางเพื่อความปลอดภัย

ชมสระในสวนวัดไดโชอินและสีสันตามฤดูกาลอย่างสงบ
สระด้านหลังวิหารหลักและพืชพรรณรอบข้างสร้างทิวทัศน์ที่นุ่มนวล แตกต่างจากสุสานที่เต็มไปด้วยสิ่งก่อสร้างหิน
ช่วงดอกไม้และใบไม้เปลี่ยนสีแปรไปตามอากาศ จึงไม่ควรกำหนดช่วงสวยที่สุดตายตัว แต่ให้สังเกตบรรยากาศในวัดของวันนั้น
สังเกตโคโฮเนะในสระ
ที่สระของวัดไดโชอินสามารถชมโคโฮเนะ ซึ่งเป็นพืชอายุหลายปีที่เติบโตริมน้ำและออกดอกสีเหลือง
อย่าโน้มตัวเหนือผิวน้ำหรือสัมผัสพืช ให้ชมจากระยะห่างพร้อมกับทิวทัศน์ของโชอินและสระ
พืชตามฤดูกาลไม่ได้มาแทนที่ประวัติศาสตร์ของวัด แต่ควรชื่นชมเป็นสิ่งที่ช่วยให้ก้าวเดินระหว่างสักการะช้าลง
ชมใบไม้เปลี่ยนสีกับหมู่อาคารวัด
ในฤดูใบไม้ร่วง ต้นไม้รอบสระด้านหลังวิหารหลักและบริเวณสุสานจะเปลี่ยนสี ทำให้วัสดุของกระเบื้อง ไม้ ผิวน้ำ และโคมหินตัดกัน
ช่วงใบไม้ร่วงหล่น หินและดินเปียกอาจลื่น อย่าเดินพร้อมเงยชมทิวทัศน์ แต่ให้หยุดก่อนแล้วจึงมอง
วางแผนการเดินทางโดยให้ข้อจำกัดการเข้าสุสานและสภาพอากาศสำคัญกว่าการคาดการณ์ช่วงใบไม้สวยที่สุด
เชื่อมไฟต้อนรับของมันโตเอะที่วัดไดโชอินกับความหมายแห่งการไว้อาลัย
มันโตเอะ (Mantō-e) ของวัดไดโชอินเป็นพิธีจุดไฟต้อนรับวิญญาณเพื่ออุทิศส่วนกุศลแก่ตระกูลโมริ
เข้าร่วมโดยไม่มองเพียงว่าเป็นงานถ่ายภาพแสงไฟ แต่ควรทำความเข้าใจความหมายของสุสานและโคมหินด้วย
ไฟต้อนรับที่จุดในวันที่ 13 สิงหาคม
ทุกปีวันที่ 13 สิงหาคม จะมีการจุดไฟในโคมหินประมาณ 600 โคม เป็นงานมันโตเอะของฮางิที่คู่กับไฟส่งวิญญาณของวัดโทโคจิ
เวลา ทางเข้า และพื้นที่ชมงานให้ทำตามประกาศของแต่ละปี และอย่าคิดว่าเหมือนกับเวลาเข้าชมตามปกติ
ในสุสานที่มืดควรเตรียมอุปกรณ์ส่องพื้น แต่ต้องระวังไม่ฉายแสงไปยังเปลวไฟหรือผู้มาสักการะคนอื่น
สวดภาวนาก่อนถ่ายภาพ
เริ่มจากประนมมืออย่างสงบหน้าหลุมศพ แล้วจึงย้ายไปยังตำแหน่งที่ไม่ขวางทางก่อนถ่ายภาพ
ขาตั้งกล้อง แฟลช และการจับจองพื้นที่นานอาจมีข้อจำกัดเฉพาะ ให้ยึดคำแนะนำของเจ้าหน้าที่และป้ายประกาศในวันนั้น
อย่าสัมผัสเทียนหรือโคมหิน และเว้นทางปฏิบัติงานเกี่ยวกับไฟให้โล่งเพื่อความปลอดภัย
แยกแผนวันปกติกับวันจัดงาน
หากต้องการชมสถาปัตยกรรมและสวนอย่างสงบให้เลือกวันเข้าชมปกติ หากต้องการร่วมงานแสงไฟและไว้อาลัยให้เลือกงานมันโตเอะ
วันจัดงานอาจมีการจราจรและที่จอดรถหนาแน่น ควรเผื่อเวลาและหลีกเลี่ยงการจอดรถรบกวนถนนโดยรอบ
การสรุปข้อควรระวังตามจุดประสงค์จะช่วยหลีกเลี่ยงการเดินไปมาโดยไม่จำเป็นภายในพื้นที่
| จุดประสงค์การเยี่ยมชม | สิ่งสำคัญ | สิ่งที่ต้องตรวจสอบ |
|---|---|---|
| ชมสถาปัตยกรรม | หน้าที่ของอาคาร 5 หลัง | ขอบเขตที่เปิด |
| ชมสวน | สระและพืชพรรณ | พื้นทางเดินและอากาศ |
| ประวัติสุสาน | ลำดับวงศ์และโคมหิน | ข้อห้ามเข้า |
| มันโตเอะ | ไฟต้อนรับและการไว้อาลัย | ประกาศในวันงาน |

ตรวจเวลาเข้าชม ค่าเข้าชม และการเดินทางไปวัดไดโชอิน
หน้าเว็บไซต์ทางการของวัดไดโชอินระบุเวลาเข้าชม เวลาปิดรับ และค่าเข้าชม ควรตรวจพร้อมข้อจำกัดของสุสานก่อนออกเดินทาง
สถานการณ์อาจเปลี่ยนเพราะการดูแลทรัพย์สินทางวัฒนธรรมหรืองานพิธี ให้ยึดป้ายในพื้นที่เป็นข้อมูลสุดท้าย
ปิดรับเวลา 16:00 น.
เวลาเข้าชมคือ 8:00-16:30 น. และเปิดรับถึง 16:00 น.
หากมาถึงใกล้เวลาปิดจะต้องรีบดูอาคาร สวน และสถานะของสุสาน จึงควรเลือกช่วงเวลาที่มีเวลาเหลือพอ
มีการระบุว่าเปิดทุกวัน แต่หากมีพิธีหรือการบำรุงรักษาชั่วคราวควรเคารพการตัดสินใจของวัด
ค่าเข้าชมรายบุคคล
ค่าเข้าชมรายบุคคลสำหรับผู้ใหญ่ นักศึกษามหาวิทยาลัย และนักเรียนมัธยมปลาย 200 เยน นักเรียนมัธยมต้นและประถม 100 เยน
ราคาหมู่คณะใช้กับกลุ่มตั้งแต่ 30 คนขึ้นไป ผู้ใหญ่ นักศึกษามหาวิทยาลัย และนักเรียนมัธยมปลาย 160 เยน นักเรียนมัธยมต้นและประถม 80 เยน
เนื่องจากมีราคาหมู่คณะสำหรับกลุ่มตั้งแต่ 30 คนขึ้นไป คณะควรตรวจเงื่อนไขการรับและวิธีชำระเงินล่วงหน้า
แม้ในวันที่พื้นที่เข้าชมจำกัด ควรฟังคำอธิบายที่จุดต้อนรับและปฏิบัติตามคำแนะนำของวัด
เดินจากป้ายรถบัสประมาณ 1 นาที
รถบัสวนรอบฮางิสายตะวันตกและตะวันออกใช้ป้ายทางเข้าวัดไดโชอิน (Daishō-in Iriguchi) ได้ทั้งคู่ โดยเดินจากป้ายประมาณ 1 นาที
มีที่จอดรถฟรี แต่เมื่อเต็มอย่าจอดบนทางเข้าสักการะหรือถนนใกล้เคียง ให้ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่
ตรวจเวลารถบัสขากลับก่อน และจัดแผนที่ไม่ต้องวิ่งในวัด จะช่วยให้ชมทรัพย์สินทางวัฒนธรรมได้อย่างสงบ
สรุปการเที่ยววัดไดโชอินในเมืองฮางิ
วัดไดโชอินในเมืองฮางิเป็นวัดนิกายรินไซที่บูรณะเป็นสถานที่อุทิศส่วนกุศลแก่โมริ ฮิเดนาริ อาคารสำคัญ 5 หลังและสุสานตระกูลโมริถ่ายทอดประวัติของตระกูลเจ้าแคว้น
ที่วิหารหลักและประตูหอระฆังให้มองบทบาทของหมู่อาคาร ส่วนสุสานให้พิจารณาการอุทิศส่วนกุศลที่เจ้าแคว้นรุ่นเลขคู่และโคมหินกว่า 600 โคมสื่อ พร้อมสังเกตสระและสีสันตามฤดูกาล
ตรวจข้อมูลทางการเรื่องข้อห้ามเข้าสุสาน เวลาเข้าชม และเวลาปิดรับ และสักการะอย่างสงบโดยไม่เข้าเขตปิด





รีวิว (0)