สักการะวัดฮนซังจิอนจิ เดินชมคำอธิษฐานและมรดกวัฒนธรรมอันสงบ ซางาเอะ ยามากาตะ

วัดฮนซังจิอนจิ (Honzan Jionji) คืออะไร | วัดแห่งการภาวนาที่พบได้ในเมืองซากาเอะ

วัดฮนซังจิอนจิ (Honzan Jionji) ตั้งอยู่ในตำบลจิอนจิ เมืองซากาเอะ (Sagae) จังหวัดยามากาตะ (Yamagata) เป็นวัดที่สืบทอดอาคารเก่าแก่และพระพุทธรูป โดยมีหอหลัก (Hondō) ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญแห่งชาติเป็นศูนย์กลาง

ตามตำนานวัดกล่าวว่าสร้างขึ้นในช่วงเทมเปียว (Tenpyō) สมัยนาระ เป็นวัดเก่าแก่ พื้นที่ในวัดไม่ใช่เพียงที่ให้เดินชมอาคาร แต่หากเดินโดยมองว่าเป็นสถานที่แห่งการภาวนาที่จัดพิธีทางพุทธศาสนาสืบเนื่องมากว่าพันปี ก็จะเข้าใจความหมายของบรรยากาศอันเงียบสงบได้ง่ายขึ้น

เดินสัมผัสร่องรอยขององค์กรวัดขนาดใหญ่

วัดจิอนจิมีประวัติในสมัยเอโดะที่มีที่ดินวัดครอบคลุม 18 หมู่บ้าน รายได้ข้าว 2,812 โคขุ และดำเนินการในฐานะองค์กรวัดขนาดใหญ่ที่มี วัดย่อย 3 แห่งและกุฏิสงฆ์ 48 แห่ง

ปัจจุบันอาคารต่าง ๆ ยังคงรวมกันอยู่โดยมีหอหลักเป็นศูนย์กลาง และเรายังสัมผัสความกว้างขวางในอดีตได้จากบรรยากาศของถนนและที่ตั้งเรือนต่าง ๆ โดยรอบ

ทำความเข้าใจในฐานะโบราณสถานแห่งชาติ "เขตวัดจิอนจิเดิม"

เมื่อไปเยือนวัดฮนซังจิอนจิ หากมองว่าเป็นพื้นที่ประวัติศาสตร์อันกว้างใหญ่ที่ชื่อ "เขตวัดจิอนจิเดิม (Jionji Kyū-keidai)" ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติในปี ค.ศ. 2014 ก็จะเข้าใจได้ลึกซึ้งขึ้น

พื้นที่หอหลัก ที่ตั้งเรือนสำนักสงฆ์ กลุ่มปราสาทยุคกลาง และร่องรอยสถานที่ฝึกตนของนักพรต ล้วนถูกแนะนำในฐานะองค์ประกอบที่บอกเล่าคุณค่าของเขตวัดเดิม

อย่าแยกความรู้สึกท่องเที่ยวกับการไหว้พระออกจากกันมากเกินไป

สำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติ ที่นี่เป็นสถานที่ที่ไปเยือนเพื่อชมทรัพย์สินทางวัฒนธรรมได้ง่าย แต่ที่หน้างานปัจจุบันก็ยังถูกทะนุถนอมในฐานะสถานที่แห่งศรัทธา

ในขณะที่ให้ความสนใจกับภาพถ่ายและสถาปัตยกรรม หากมีสำนึกที่จะพนมมือภายในหอ และไม่รบกวนเวลาของผู้มาไหว้พระคนอื่น การเยี่ยมชมก็จะเป็นไปอย่างสงบ

อ่านเพิ่มเติม →

การเดินทาง

จูเฮียวซาโอะ ยามากาตะ: สโนว์มอนสเตอร์ฤดูหนาว ไลต์อัป

จูเฮียวซาโอะ (Zaō Juhyō) คือประติมากรรมหิมะธรรมชาติบนเทือกเขาซาโอะคร่อม จ.ยามากาตะ-มิยางิ สโนว์มอนสเตอร์ ต้นอาโอโมริโทโดมัตสึเคลือบน้ำเย็นยิ่งยวด ไลต์อัปฤดูหนาว

Yamagata →

ทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่ชมได้ที่หอหลักและหอยาคุชิของวัดฮนซังจิอนจิ

ศูนย์กลางของการเข้าชมทั่วไปคือหอหลักและหอยาคุชิ (Yakushidō) ทั้งสองแห่งเมื่อชมอาคารควบคู่กับพระพุทธรูป ประวัติศาสตร์ของวัดฮนซังจิอนจิก็จะปรากฏขึ้นอย่างมีมิติ

แทนที่จะรีบไล่ดูรายละเอียด หากขยับสายตาไปตามลำดับ หลังคา เสา เพดาน แล้วจึงพระพักตร์ของพระพุทธรูป แม้มาครั้งแรกก็จะรับรู้จุดเด่นได้ง่าย

หอหลักหลังคามุงจากเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญแห่งชาติ

หอหลักเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญแห่งชาติ เป็นสถาปัตยกรรมไม้ที่สร้างขึ้นใหม่โดยตระกูลโมงามิ (Mogami) เจ้าเมืองยามากาตะ ในปีเก็นนะที่ 4 (ค.ศ. 1618) และยังคงหลังคามุงจากอันหนักแน่นสืบทอดมาถึงปัจจุบัน

ไม่เพียงมองด้านหน้า แต่หากถอยออกมาเล็กน้อยเพื่อดูรูปทรงหลังคามุงจากอันหนักแน่นและความสัมพันธ์กับต้นไม้โดยรอบ ก็จะเข้าใจว่าหอนี้ตั้งอยู่ในฐานะศูนย์กลางของเขตวัด

ภาพเพดานและป้ายเอมะถวายในหอหลัก ให้เงยหน้าขึ้นมอง

ที่เพดานของโถงนอก (Gejin) ในหอหลักมีภาพวาดมังกรและเทพธิดา อีกทั้งยังมีป้ายเอมะ (Ema) ถวายแขวนอยู่

เป็นจุดที่สายตามักจดจ่อกับพื้นหรือพระพุทธรูป แต่หากค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองอย่างเงียบ ๆ ก็จะได้พบกับงานศิลป์ที่ประดับพื้นที่แห่งการภาวนามาช้านาน

ที่หอยาคุชิ เผชิญหน้ากับพระไภษัชยคุรุและทวาทศเทพผู้พิทักษ์

ที่หอยาคุชิสืบทอดศรัทธาที่เกี่ยวข้องกับรูปสลักไม้พระไภษัชยคุรุ (Yakushi Nyorai) และพระอัครสาวกสองข้าง รวมถึงรูปสลักไม้ทวาทศเทพผู้พิทักษ์ (Jūni Shinshō) และสัมผัสได้ถึงคำอธิษฐานต่อพระไภษัชยคุรุในฐานะพระพุทธเจ้าที่ช่วยให้พ้นจากโรคภัยและความทุกข์

เวลาชมพระพุทธรูป หากใส่ใจกับใบหน้า รูปทรงของมือ การไหลของอาภรณ์ ฐานประทับ และการจัดวางโดยรอบ แม้ไม่เข้าใจภาษาก็จะรับรู้ความหมายของงานประติมากรรมได้ง่าย

ประตูซันมงและเจดีย์สามชั้นก็สร้างความประทับใจให้เขตวัด

ประตูซันมง (Sanmon) หรือประตูนิโอ (Niōmon) และเจดีย์สามชั้นเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยจัดเตรียมความรู้สึกก่อนมุ่งสู่หอหลัก

แทนที่จะถ่ายเฉพาะอาคารเดี่ยว ๆ หากใส่บันไดหิน ต้นไม้ และช่องว่างของท้องฟ้าเข้าไปด้วย ทิวทัศน์วัดอันเงียบสงบแบบยามากาตะก็จะบันทึกลงในภาพถ่ายได้ง่าย

เราขอสรุปวิธีชมภายในเขตวัด แยกตามประเภทของอาคารและพระพุทธรูป

อ่านเพิ่มเติม →

การเดินทาง

ยามาเดระ ยามากาตะ: ริชชะคุจิปี 860 บันได 1,015 ขั้น บาโช

ยามาเดระ (Risshaku-ji) คือวัดเท็นไดในจ.ยามากาตะ สร้างปี 860 โดยจิกาคุไดชิ เอ็นนิน บันไดหิน 1,015 ขั้นขึ้นวัดบนภูเขา มัตสึโอะ บาโชแต่งไฮกุที่นี่ในโอคุโนะโฮโซมิจิ

Yamagata →

ขั้นตอนการเข้าชมวัดฮนซังจิอนจิ | ชมได้อย่างสงบแม้มาครั้งแรก

ที่วัดฮนซังจิอนจิ หากให้ความสำคัญกับการปรับความรู้สึกตั้งแต่ทางเข้าจนถึงตอนมุ่งสู่อาคาร แม้ใช้เวลาเพียงช่วงสั้น ๆ ความประทับใจก็จะลึกซึ้ง

เนื่องจากมีการแนะนำว่าเป้าหมายของการเข้าชมทั่วไปคือหอหลักและหอยาคุชิ ดังนั้นหากวางแผนโดยยึดสองแห่งนี้เป็นแกน ก็จะไม่ค่อยสับสน

เช็กข้อมูลการเข้าชมของวันนั้นก่อนถึงจุดต้อนรับ

เวลาเข้าชมและค่าเข้าชมมีการประกาศไว้ แต่เนื้อหาอาจเปลี่ยนไปในช่วงที่มีนิทรรศการพิเศษ การซ่อมแซม หรือช่วงมีพิธี

ก่อนไปกรุณาเช็กประกาศของวัดฮนซังจิอนจิ และที่หน้างานให้ยึดข้อมูลจากจุดต้อนรับและป้ายประกาศเป็นหลัก

ค่อย ๆ เดินจากหอหลักไปยังหอยาคุชิ

เมื่อเข้าสู่เขตวัด ให้ชมภายนอกหอหลักก่อน แล้วเข้าชมภายในหอโดยลดเสียงลง

ต่อจากนั้นเมื่อมุ่งสู่หอยาคุชิ ก็จะเปลี่ยนความรู้สึกจากช่วงเวลาชมสถาปัตยกรรมไปสู่ช่วงเวลาเผชิญหน้ากับพระพุทธรูปได้อย่างเป็นธรรมชาติ

เราขอสรุปพฤติกรรมที่มักลังเลในการเข้าชมครั้งแรก ให้เรียงตามลำดับขั้นตอน

รวมจิอนจิเทอเรซ (Jionji Terrace) เข้าไปด้วย

ผู้ที่อยากรู้ภูมิหลังของเขตวัดจิอนจิเดิม หากรวมจิอนจิเทอเรซ (Jionji Terrace) ซึ่งเป็นศูนย์ข้อมูลรวมเข้าไปด้วย ก็จะเข้าใจมากขึ้น

หากรู้ประวัติและความกว้างขวางของเขตวัดเดิมก่อนแล้วค่อยมุ่งสู่วัดฮนซังจิอนจิ การจัดวางอาคารและถนนก็จะไม่ใช่เพียงทิวทัศน์ แต่ปรากฏขึ้นในฐานะเบาะแสที่บ่งบอกประวัติศาสตร์แห่งศรัทธา

อ่านเพิ่มเติม →

การเดินทาง

กินซังออนเซ็น ยามากาตะ: ออนเซ็นไทโชโรมัน ริมลำธารกินซังกาวะ

กินซังออนเซ็น (Ginzan Onsen) ในเมืองโอบานาซาวะ จ.ยามากาตะ เมืองออนเซ็นบรรยากาศไทโชโรมัน เรียวกังไม้ริมลำธารกินซังกาวะ แสงไฟยามเย็นและทิวทัศน์หิมะคือเสน่ห์

Yamagata →

ทิวทัศน์ของวัดฮนซังจิอนจิที่เปลี่ยนไปตามฤดูกาล

เสน่ห์ของวัดฮนซังจิอนจิไม่ได้อยู่แค่ตัวอาคารเท่านั้น แต่ยังอยู่ที่ภาพที่เห็นเมื่อซ้อนทับกับธรรมชาติโดยรอบด้วย

มีการแนะนำทิวทัศน์และพิธีต่าง ๆ ของทั้งสี่ฤดู จึงมีความสนุกที่จะไปเยือนในฤดูที่ต่างกัน

ฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน ดอกไม้และความเขียวขจีทำให้อาคารดูนุ่มนวล

ฤดูใบไม้ผลิมีชิโกะซากุระ (Chigo-zakura) ราวต้นเดือนพฤษภาคม ฤดูร้อนมีดอกบัวและความเขียวเข้มในช่วงเดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคม ช่วยเติมบรรยากาศอันนุ่มนวลให้แก่อาคารไม้

ในวันที่แดดจ้าแสงจะแรง ดังนั้นหากใส่ใจกับเงาของหลังคาและสีของต้นไม้ ก็จะได้ภาพถ่ายที่ดูสงบง่ายขึ้น

ฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว ความเงียบสงบยิ่งลึกซึ้ง

ฤดูใบไม้ร่วงมีดอกฮิงันบานะ (Higanbana) และการเปลี่ยนสีของต้นไม้ในช่วงปลายเดือนกันยายนถึงต้นเดือนตุลาคม สร้างความเปลี่ยนแปลงอันนุ่มนวลให้เขตวัด ส่วนฤดูหนาวหิมะและอากาศเย็นจะขับเน้นเส้นขอบของอาคาร

หิมะที่ทับถมและสภาพพื้นเปลี่ยนไปในแต่ละวัน ดังนั้นการเยือนในฤดูหนาวควรให้ความสำคัญกับความสะดวกในการเดิน และการตัดสินใจไม่ฝืนเดินเข้าไปลึก ๆ ก็เป็นเรื่องสำคัญ

เราขอสรุปการมองเห็นในแต่ละฤดูในมุมของการถ่ายรูปและการไหว้พระ

อ่านเพิ่มเติม →

การเดินทาง

ล่องเรือแม่น้ำโมกามิ ยามากาตะ: หุบเขาโมกามิเคียว 229 กม.

ล่องเรือแม่น้ำโมกามิ (Mogami-gawa Funakudari) คือล่องเรือชมหุบเขาโมกามิเคียวของ จ.ยามากาตะ แม่น้ำยาวรวม 229 กม. มัตสึโอะ บาโชแต่งไฮกุที่นี่ในโอคุโนะโฮโซมิจิ

Yamagata →

มารยาทการไหว้พระและสิ่งที่ควรระวังในการถ่ายรูปที่วัดฮนซังจิอนจิ

วัดฮนซังจิอนจิเป็นสถานที่ที่ชมทรัพย์สินทางวัฒนธรรมได้ และในขณะเดียวกันก็เป็นวัดที่ได้รับการปกป้องในฐานะสถานที่แห่งการภาวนา

หากไม่ทราบเงื่อนไขปลีกย่อยว่าถ่ายรูปได้หรือไม่ ให้ยึดป้ายประกาศและคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ที่หน้างานเป็นหลัก และปฏิบัติตัวอย่างระมัดระวังภายในหอและบริเวณพระพุทธรูปเพื่อความสบายใจ

เมื่ออยู่ในหอ ให้ลดเสียงและเคลื่อนไหวอย่างสำรวม

เมื่ออยู่ในหอควรพูดคุยให้สั้น และเลือกตำแหน่งยืนหยุดที่ไม่กีดขวางทางเดิน

หากมาเป็นหมู่คณะจำนวนมาก แทนที่จะรวมตัวฟังคำอธิบายในจุดเดียว การเว้นช่องว่างให้ผู้ไหว้พระคนอื่นเดินผ่านได้เป็นเรื่องสำคัญ

ห้ามสัมผัสทรัพย์สินทางวัฒนธรรม

เสาอาคาร พระพุทธรูป ป้ายเอมะ และสิ่งจัดแสดง แม้ระยะที่มองเห็นจะใกล้ หลักการพื้นฐานคือการไม่สัมผัส

สถาปัตยกรรมไม้เก่าแก่และศิลปะทางพุทธศาสนา แม้ตั้งใจแตะเบา ๆ ก็อาจนำไปสู่ความเสียหายได้

การถ่ายรูปให้เช็กป้ายประกาศหน้างานก่อน

แม้ในจุดที่ถ่ายภายนอกได้ การถ่ายภายในหอ พระพุทธรูป หรือระหว่างพิธี อาจถูกจำกัด

เมื่อลังเลในการตัดสินใจ ให้งดถ่ายและสอบถามจุดต้อนรับหรือเจ้าหน้าที่ก่อนแล้วค่อยยกกล้อง ก็จะช่วยหลีกเลี่ยงปัญหาได้ง่าย

เราขอสรุปพฤติกรรมระหว่างการไหว้พระ ในรูปแบบที่นักท่องเที่ยวตัดสินใจได้ง่าย

อ่านเพิ่มเติม →

การเดินทาง

พิพิธภัณฑ์ฮมมะ ซากาตะ: คฤหาสน์เซเอ็นกาคุ 1813 สวนคาคุบุเอ็น

พิพิธภัณฑ์ศิลปะฮมมะ (Homma Museum of Art) คือพิพิธภัณฑ์เอกชนซากาตะ จ.ยามากาตะ เปิดปี 1947 รวมคอลเลกชันตระกูลฮมมะ คฤหาสน์เซเอ็นกาคุปี 1813 สวนคาคุบุเอ็นมรดกชาติ

Yamagata →

การเดินทางไปวัดฮนซังจิอนจิและวิธีวางแผนการเยือน

วัดฮนซังจิอนจิตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองซากาเอะเล็กน้อย ดังนั้นการกำหนดวิธีเดินทางก่อนไปจะช่วยให้อุ่นใจ

ในข้อมูลการเดินทางระบุว่า จากสถานี JR อุเซ็นทากามัตสึ (Uzen-Takamatsu) เดินราว 20 นาที จากทางลงซากาเอะ IC ขับรถราว 15 นาที จากสถานี JR ซากาเอะ (Sagae) ขับรถราว 12 นาที และจากสนามบินยามากาตะ (Yamagata Airport) ขับรถราว 20 นาที

หากใช้ขนส่งสาธารณะ ให้เช็กการเดินทางจากสถานีอุเซ็นทากามัตสึ

หากไปด้วยขนส่งสาธารณะ การเช็กแผนที่เส้นทางเดินราว 20 นาทีจากสถานีอุเซ็นทากามัตสึบนสาย JR อาเทระซาวะ (Aterazawa) ไว้ล่วงหน้า จะช่วยลดการหลงทางที่หน้างาน

บริเวณสถานีต่างจังหวัด จำนวนรถไฟและสถานะการรอของแท็กซี่อาจต่างจากในเมืองใหญ่ ดังนั้นการคิดเรื่องการเดินทางขากลับไว้ก่อนก็จะช่วยให้อุ่นใจ

หากไปด้วยรถ ให้ใส่ใจสภาพอากาศและสภาพถนน

หากไปด้วยรถ มีการแนะนำว่าจากทางลงซากาเอะ IC บนทางด่วนยามากาตะ ขับรถราว 15 นาที และจากสนามบินยามากาตะ ขับรถราว 20 นาที

ในฤดูหนาวหรือวันฝนตก นอกจากเวลาเดินทางแล้ว หากคิดเรื่องพื้นทางเดินจากจุดจอดรถไปยังเขตวัดด้วยและเลือกรองเท้าที่เดินสะดวก ก็จะเที่ยวได้สบายขึ้น

ช่วงนิทรรศการพิเศษหรือมีพิธี ให้เน้นเช็กข้อมูลล่วงหน้า

ในช่วงที่มีนิทรรศการพิเศษ พิธี การซ่อมแซม หรือได้รับผลกระทบจากสภาพอากาศ สถานที่ที่เข้าชมได้และค่าเข้าอาจเปลี่ยนไปจากปกติ

หากจะจัดลงในแผนการเดินทาง ก่อนไปให้เช็กประกาศ และในวันนั้นให้ดูป้ายประกาศหน้างานก่อนแล้วค่อยกำหนดลำดับการชม จะปลอดภัยกว่า

หากใส่ใจไปถึงเขตวัดเดิมของวัดฮนซังจิอนจิ จะเข้าใจได้ลึกซึ้งขึ้น

เสน่ห์ของวัดฮนซังจิอนจิไม่ได้จบอยู่แค่หอหลักและหอยาคุชิ

พื้นที่หอหลัก ที่ตั้งเรือนสำนักสงฆ์ กลุ่มปราสาทยุคกลาง และร่องรอยสถานที่ฝึกตนของนักพรต ถูกแนะนำในฐานะองค์ประกอบของโบราณสถานแห่งชาติเขตวัดจิอนจิเดิม อีกทั้งภูมิประเทศและถนนโดยรอบก็ยังคงเก็บรักษาประวัติศาสตร์ไว้

ที่ตั้งเรือนสำนักสงฆ์บอกเล่าความกว้างขวางขององค์กรวัด

ที่ตั้งเรือนสำนักสงฆ์เป็นเบาะแสให้จินตนาการถึงยุคที่ที่พำนักของพระสงฆ์ซึ่งมี วัดย่อย 3 แห่งและกุฏิสงฆ์ 48 แห่ง ในสมัยเอโดะ เรียงรายไปทั่วเนินเขาราวกับล้อมรอบหอหลัก

หากใส่ใจกับการจัดวางถนนในปัจจุบันและร่องรอยของที่ตั้งเรือน ก็จะเห็นว่าจิอนจิไม่ใช่อาคารหลังเดียว แต่เป็นศูนย์กลางทางศาสนาที่แผ่ขยายไปทั่วท้องถิ่น

กลุ่มปราสาทยุคกลางบอกเล่าความตึงเครียดของท้องถิ่น

เบื้องหลังของจิอนจิยังมีการเล่าขานถึงกลุ่มปราสาทที่เกี่ยวข้องกับช่วงความวุ่นวายในยุคกลาง เช่น ทาซาวะโยไก (Tazawa Yōgai) และฮิเซ็นทาเตะ (Hizen-tate)

เมื่อคิดว่าแม้จะเป็นวัดแห่งการภาวนา แต่ก็มีบทบาทปกป้องผู้คนและทรัพย์สินของท้องถิ่นด้วย ประวัติศาสตร์ของจิอนจิก็ยิ่งรู้สึกมีหลายชั้นหลายมิติ

อย่าฝืนขยายพื้นที่เดินให้กว้างเกินไป

แม้จะสนใจเขตวัดเดิม ในการเยือนครั้งแรกควรเน้นที่หอหลักและหอยาคุชิเป็นหลัก และหากมีเวลาเหลือค่อยขยายมุมมองไปยังบริเวณโดยรอบ จะเหมาะกว่า

หากดูป้ายและเอกสารไปพร้อมกับคิดว่าจุดที่เรายืนอยู่เชื่อมโยงกับบทบาทของยุคใด การเดินเล่นอย่างเงียบ ๆ ก็จะเกิดการค้นพบขึ้นมา

สรุป | เคล็ดลับซึมซับวัดฮนซังจิอนจิอย่างเงียบสงบ

วัดฮนซังจิอนจิเป็นวัดในเมืองซากาเอะ จังหวัดยามากาตะ ที่สัมผัสได้ถึงหอหลักซึ่งเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญแห่งชาติ พระพุทธรูปไภษัชยคุรุและทวาทศเทพผู้พิทักษ์ รวมถึงความกว้างขวางของโบราณสถานแห่งชาติเขตวัดจิอนจิเดิม

หากมาเยือนครั้งแรก ให้เน้นที่หอหลักและหอยาคุชิ และค่อย ๆ ชมหลังคามุงจาก ภาพเพดานมังกรและเทพธิดา พระพักตร์ของพระพุทธรูป การจัดวางประตูซันมงและเจดีย์สามชั้น แม้ใช้เวลาเพียงช่วงสั้น ๆ ความประทับใจก็จะคงอยู่

เวลาเข้าชม ค่าเข้า นิทรรศการพิเศษ การซ่อมแซม และการเปลี่ยนแปลงเนื่องจากพิธี ให้เช็กล่วงหน้า ในหอให้ปฏิบัติตัวอย่างเงียบ ๆ และการถ่ายรูปให้ยึดป้ายประกาศหน้างานเป็นหลัก

การมีทั้งใจที่มองจุดเด่นในฐานะสถานที่ท่องเที่ยว และความเคารพในฐานะสถานที่แห่งการภาวนา คือเคล็ดลับสำคัญในการเดินชมวัดฮนซังจิอนจิอย่างสบายใจ