เลือกที่เที่ยวลับในเกียวโต (Kyoto) ตามบรรยากาศความสงบที่ชอบ
หากกำลังมองหาที่เที่ยวลับในเกียวโตที่ใช้เวลาได้อย่างผ่อนคลาย ลองมองให้ไกลกว่าตรอกด้านหลังสถานที่ดัง ไปยังพื้นที่ห่างจากใจกลางเมืองเล็กน้อย เช่น นิชิยามะ (Nishiyama) ราคุโฮคุ (Rakuhoku) และราคุไซ (Rakusai)
หลีกเลี่ยงความพลุกพล่านด้วยการเลือกทั้งสถานที่และเวลา
สถานที่ที่อยู่ไกลจากสถานี มีทางลาดชันมาก หรือต้องต่อรถหลายประเภทอาจใช้ความพยายามในการเดินทางเพิ่มขึ้น แต่เสน่ห์ของการเดินเที่ยวชานเมืองคือการได้รู้จักทิวทัศน์ของพื้นที่ตลอดทางด้วย
แม้จะเป็นสถานที่ที่เรียกกันว่าที่เที่ยวลับ ผู้คนก็อาจเพิ่มขึ้นในช่วงใบไม้เปลี่ยนสีหรือวันที่มีงานกิจกรรม การตรวจสอบความหนาแน่นของผู้คนก่อนออกเดินทางและวางแผนไปชานเมืองตั้งแต่เช้าจึงช่วยได้
เปรียบเทียบเอกลักษณ์ของทั้ง 10 แห่งก่อน
การผสมผสานสวน พระพุทธรูปหิน จุดชมวิว และเส้นทางเก่า ช่วยให้ไม่ต้องชมสถานที่ลักษณะเดียวกันต่อเนื่อง และมองเห็นประวัติศาสตร์เกียวโตได้หลายมิติมากขึ้น
| พื้นที่ | สถานที่ | สิ่งที่น่าสังเกต |
|---|---|---|
| นิชิยามะ / โอฮาราโนะ (Ōharano) | วัดโยชิมิเนะเดระ (Yoshimine-dera) | อาคารวัดบนไหล่เขาและต้นสนยูริวโนะมัตสึ (Yūryū no Matsu) |
| นิชิยามะ / โอฮาราโนะ | ศาลเจ้าโอฮาราโนะ (Ōharano-jinja) | อาคารศาลเจ้าแบบคาสุงะซุคุริ (Kasuga-zukuri) และสระโคอิซาวะ (Koisawa-ike) |
| นิชิยามะ / โอฮาราโนะ | วัดโชโบจิ (Shōbō-ji) | สวนหินที่ชวนให้มองเป็นรูปร่างสัตว์ |
| นิชิยามะ / โอฮาราโนะ | วัดซังโคจิ (Sankō-ji) | ทิวทัศน์จากมุมสูง |
| ราคุโฮคุ | วัดเร็งเงจิ (Renge-ji) | มอสและสวนสระน้ำ |
| เขตคิตะ (Kita-ku) | วัดโจบนเร็นไดจิ (Jōbon Rendaiji) | พื้นที่วัดที่มีประวัติความเป็นมาและบริเวณอันเงียบสงบ |
| ซางะ (Saga) | วัดโรคุโออิน (Rokuō-in) | ทางเข้าสู่วัดและหอพระบรมสารีริกธาตุ |
| โอมุโระ (Omuro) | วัดโกชิซังเร็งเงจิ (Gochisan Renge-ji) | กลุ่มพระพุทธรูปหินขนาดใหญ่ |
| คาตากิฮาระ (Katagihara) | ฟูดะโนะสึจิ (Fuda-no-tsuji) | บรรยากาศเมืองพักแรมริมเส้นทางเก่า |
| คาตากิฮาระ | ศาลเจ้าซันโนมิยะ (Sannomiya-jinja) | ศาลเจ้าผู้พิทักษ์ท้องถิ่นและต้นไม้เก่าแก่ |
เที่ยววัดบนเขาและสวนในนิชิยามะ / โอฮาราโนะ
ย่านโอฮาราโนะมีวัดและศาลเจ้ากระจายอยู่หลายแห่ง ทำให้ชมทิวทัศน์ภูเขาพร้อมตามรอยประวัติศาสตร์ความศรัทธาได้ในพื้นที่เดียว เหมาะกับการใช้เวลาครึ่งวันถึงเต็มวันค่อย ๆ เที่ยวชม
ชมหมู่อาคารบนไหล่เขาและต้นสนยูริวโนะมัตสึที่วัดโยชิมิเนะเดระ
ยิ่งเดินสูงขึ้นจากประตูวัด มุมมองก็ยิ่งเปลี่ยนไป แทนที่จะมุ่งไปยังจุดชมวิวอย่างเดียวตั้งแต่แรก ลองหยุดระหว่างทางขึ้นบันไดหินแล้วหันกลับไปมองหลังคาและแนวสันเขาที่ซ้อนกัน จะช่วยให้เข้าใจการจัดวางพื้นที่วัด
วัดโยชิมิเนะเดระมีอาคารเรียงต่อกันบนไหล่เขา เล่ากันว่าสร้างขึ้นโดยพระเก็นซัง โชนิน (Gensan Shōnin) ในปี 1029
ภายในวัด ลองสังเกตต้นสนห้าเข็มชื่อยูริวโนะมัตสึ ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์ธรรมชาติแห่งชาติ และทิวทัศน์ที่มีระดับสูงต่ำมองออกไปยังแอ่งเกียวโต การเดินตลอดเส้นทางจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ชื่นชมวัด
ศาลเจ้าโอฮาราโนะ ชมความเชื่อคาสุงะผ่านการจัดวางสระน้ำ
ศาลเจ้าโอฮาราโนะมีที่มาตามคำบอกเล่าว่า เริ่มจากการอัญเชิญเทพคาสุงะ (Kasuga) จากนารา (Nara) ในช่วงย้ายเมืองหลวงไปนางาโอกะเคียว (Nagaoka-kyō) จุดเด่นคืออาคารหลักสีแดงชาดแบบคาสุงะซุคุริ และสระโคอิซาวะที่จำลองจากสระซารุซาวะ (Sarusawa-ike) ในนารา
ลองสังเกตลวดลายที่สื่อถึงกวางในฐานะผู้ส่งสารของเทพด้วย จะเห็นว่าเรื่องราวความศรัทธาไม่ได้ปรากฏอยู่เพียงในตัวอาคาร แต่แทรกอยู่ทั่วบริเวณศาลเจ้า
เดินชมวัดโชโบจิ แล้วลองมองก้อนหินเป็นรูปสัตว์
เล่ากันว่าวัดโชโบจิมีต้นกำเนิดเกี่ยวข้องกับศิษย์ของพระกันจิน วาโจ (Ganjin Wajō) และยังมีชื่อเรียกว่า “วัดหิน”
ที่สวนโฮโชเอ็น (Hōshō-en) ซึ่งนำทิวทัศน์โดยรอบมาเป็นส่วนหนึ่งของสวน ลองมองหินประดับเป็นรูปร่างนกและสัตว์ต่าง ๆ ความสนุกอยู่ที่ภาพสวนในความรู้สึกอาจเปลี่ยนไปก่อนและหลังอ่านคำอธิบาย
เชื่อมโยงวิวของวัดซังโคจิกับที่มาของชื่อวัด
วัดซังโคจิตั้งอยู่ในภูเขาติดกับวัดโยชิมิเนะเดระ กล่าวกันว่าชื่อปัจจุบันมาจากแนวภูเขาด้านหลังที่มีลักษณะคล้ายซังโคโช (Sankosho) วัชระสามแฉกซึ่งเป็นเครื่องประกอบพิธีในพุทธศาสนานิกายวัชรยาน
จากจุดที่มองเห็นตัวเมืองเกียวโตไปจนถึงทิศทางของอุจิ (Uji) ลองจินตนาการถึงความหมายของการตั้งวัดบนเขาในตำแหน่งที่มองออกไปยังชายขอบเมืองหลวง
สัมผัสพื้นที่ว่างในสวนของราคุโฮคุและเขตคิตะ
ที่วัดห่างจากใจกลางเมือง ความเพลิดเพลินอยู่ที่การค่อย ๆ สังเกตช่องว่างระหว่างมอส หิน สระน้ำ และหมู่ไม้ มากกว่าการรีบเดินให้เห็นอาคารจำนวนมาก
ชมมอสและสวนสระน้ำอย่างสงบที่วัดเร็งเงจิในราคุโฮคุ
หลังฝนหยุดหรือในวันที่แสงนุ่ม สีของมอสและผิวน้ำจะยิ่งเด่นชัด แต่ไม่ว่าสภาพอากาศจะเป็นอย่างไร ควรระวังไม่ให้พื้นหรือระเบียงไม้เสียหาย และคำนึงถึงมุมมองของผู้มาสักการะคนอื่นด้วย
วัดเร็งเงจิอยู่ริมทางไปยาเสะ (Yase) เป็นวัดนิกายเท็นได เล่ากันว่าในสมัยเอโดะ อิมาเอดะ ชิกาโยชิ (Imaeda Chikayoshi) ขุนนางอาวุโสของแคว้นคางะ (Kaga) ได้บูรณะวัดขึ้นใหม่ ณ ที่ตั้งปัจจุบันเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้บิดา
บริเวณวัดที่ปกคลุมด้วยมอสและสวนสระน้ำที่จัดวางหินรูปนกกระเรียนกับเกาะเต่า เหมาะกับการชมอย่างเงียบ ๆ โดยหลีกเลี่ยงการคุยเสียงดังหรือถ่ายภาพนานเกินไป ลองเปลี่ยนตำแหน่งที่นั่งเพื่อสัมผัสภาพผิวน้ำและต้นไม้ที่ซ้อนกัน
สวนสระน้ำที่จัดวางหินรูปนกกระเรียนและเกาะเต่าแห่งนี้ เล่ากันว่าเป็นผลงานของอิชิคาวะ โจซัง (Ishikawa Jōzan) และนับเป็นหนึ่งในสวนขึ้นชื่อของสมัยเอโดะ
สัมผัสความสงบของย่านวัดในคิตาโนะที่วัดโจบนเร็นไดจิ
วัดโจบนเร็นไดจิอยู่ในพื้นที่ต่อเนื่องจากคิตาโนะ (Kitano) ไปมุราซากิโนะ (Murasakino) การเดินชมพร้อมวัดและถนนรอบข้างช่วยให้สัมผัสพื้นที่ศรัทธาในชีวิตประจำวันของเกียวโต ซึ่งมองเห็นได้ยากหากเที่ยวเฉพาะสถานที่ดัง
ภายในวัด ให้ตรวจสอบขอบเขตที่เข้าได้และป้ายเกี่ยวกับการถ่ายภาพ สักการะให้เรียบร้อยก่อนแล้วจึงชมสถาปัตยกรรมและต้นไม้ที่ปลูกไว้
หลบจากเส้นทางหลักของผู้คนเล็กน้อยในซางะ / โอมุโระ
แม้แต่รอบอาราชิยามะ (Arashiyama) และวัดนินนาจิ (Ninna-ji) เมื่อเดินออกจากเส้นทางหลักเพียงเล็กน้อย ก็มีวัดที่ให้ชมประวัติความเป็นมาและศิลปะได้อย่างสงบ
ตามรอยวัดเซนที่เกี่ยวข้องกับอาชิคางะ โยชิมิตสึ (Ashikaga Yoshimitsu) ที่วัดโรคุโออิน
เมื่อเดินออกมาจากความคึกคักของซางะ จะรู้สึกถึงบรรยากาศที่ต่างไปได้ง่าย เพียงสังเกตทางเข้าที่ทอดลึกเข้าไปและต้นไม้ที่ค่อย ๆ เปลี่ยนไป ก็เป็นการปรับความรู้สึกก่อนเข้าสู่พื้นที่วัด
ภายในบริเวณวัดโฮโดจิ (Hōdō-ji) หรือโฮโดเซ็นจิ (Hōdō Zenji) ที่อาชิคางะ โยชิมิตสึสร้างขึ้นในปี 1380 มีการสร้างวัดโรคุโออินในปี 1387 เป็นหอระลึกถึงพระผู้ก่อตั้ง เล่ากันว่าหลังสงครามโอนิน (Ōnin no Ran) วัดโฮโดจิเสื่อมลงและถูกรวมเข้ากับวัดโรคุโออิน
เมื่อเดินตามลำดับจากทางเข้าที่ต่อจากประตูวัด ผ่านสวนไปยังหอพระบรมสารีริกธาตุ จะเข้าใจได้ง่ายขึ้นถึงการจัดอาคารและพื้นที่ตามแนวแกนอย่างเป็นระเบียบซึ่งเป็นลักษณะของวัดเซน
เปรียบเทียบสีพระพักตร์ของพระพุทธรูปหินที่วัดโกชิซังเร็งเงจิ
ที่วัดโกชิซังเร็งเงจิในโอมุโระ พระพุทธรูปหินขนาดใหญ่ที่เรียงอยู่ภายในวัดเป็นภาพที่น่าประทับใจ
ภายในวัดมีพระพุทธรูปหินขนาดใหญ่ 5 องค์ แทนพระพุทธเจ้าห้าพระองค์แห่งปัญญา และเป็นวัดนิกายชิงงอน สายโอมุโระที่ผู้คนคุ้นเคยและผูกพัน
ลองเปรียบเทียบอิริยาบถ สิ่งที่ทรงถือ และสีพระพักตร์ทีละ 1 องค์ จะช่วยให้มองพระพุทธรูปหินเป็นรูปเคารพที่ได้รับการดูแลสืบทอดเพื่อความศรัทธา ไม่ใช่เพียงวัตถุสำหรับถ่ายภาพ
เดินชมเส้นทางเก่าและศาลเจ้าผู้พิทักษ์ท้องถิ่นในคาตากิฮาระ
หากเพิ่มเมืองริมเส้นทางเก่าเข้าไปในทริปนอกเหนือจากวัดและศาลเจ้า จะเห็นว่าเกียวโตไม่ได้เป็นเพียงสถานที่แห่งการอธิษฐาน แต่ยังเป็นเมืองที่ผู้คนและสินค้าสัญจรผ่านด้วย
มองหาเค้าโครงของเมืองพักแรมเดิมที่ฟูดะโนะสึจิ
แทนที่จะถ่ายภาพเฉพาะจุดที่มีป้ายแล้วเดินกลับ ลองเดินตามเส้นทางต่ออีกเล็กน้อยในบริเวณที่ปลอดภัย เปรียบเทียบความกว้างของหน้าอาคารริมทางและทิศทางของตรอก จะช่วยให้นึกภาพจุดเชื่อมต่อการคมนาคมในอดีตได้ง่ายขึ้น
ฟูดะโนะสึจิในคาตากิฮาระเคยเป็นจุดสำคัญด้านการคมนาคมในสมัยเอโดะ มีที่พักแบบฮนจิน (Honjin) และฮาตาโกะ (Hatago) ตั้งอยู่
การสังเกตแนวโค้งของถนนและเรือนมาจิยะที่เรียงต่อกัน ช่วยให้เห็นภาพประวัติความเป็นมาเบื้องหลังถนนอันเงียบสงบชัดเจนขึ้น
สัมผัสความทรงจำของผืนดินที่ศาลเจ้าซันโนมิยะ
ศาลเจ้าซันโนมิยะได้รับความเคารพในฐานะศาลเจ้าของเทพผู้ปกปักรักษาถิ่นกำเนิดในคาตากิฮาระ ภายในมีต้นไม้ที่ชวนให้รู้สึกถึงกาลเวลาอันยาวนาน
ในย่านที่อยู่อาศัย ควรไม่กีดขวางถนนที่คนท้องถิ่นใช้ในชีวิตประจำวัน เคารพอาคารศาลเจ้าและต้นไม้เก่าแก่ และให้ผู้คนในพื้นที่ได้สักการะก่อน
วางแผนเที่ยวทั้ง 10 แห่งแบบไม่เร่งรีบและรักษามารยาท
แทนที่จะพยายามเก็บครบทั้ง 10 แห่งใน 1 วัน การแบ่งเที่ยวเป็นพื้นที่และเผื่อโอกาสกลับมาอีกช่วยรักษาเสน่ห์ของสถานที่เงียบสงบเหล่านี้ได้ดีกว่า
แบ่งเป็น 3 พื้นที่ ได้แก่ นิชิยามะ ราคุโฮคุ และราคุไซ
จัด 4 แห่งในโอฮาราโนะไว้ใน 1 วัน แยกราคุโฮคุกับเขตคิตะไปอีกวัน และรวมซางะ โอมุโระ กับคาตากิฮาระไว้อีก 1 วัน จะช่วยลดการเดินทางกลับไปกลับมาระหว่างพื้นที่ที่อยู่ห่างกัน
| พื้นที่หลักสำหรับ 1 วัน | สถานที่ที่จัดรวมกันได้ | หัวใจของการวางแผน |
|---|---|---|
| นิชิยามะ | วัดโยชิมิเนะเดระ / วัดซังโคจิ / ศาลเจ้าโอฮาราโนะ / วัดโชโบจิ | เผื่อเวลาสำหรับทางลาดชันและการต่อรถ |
| ราคุโฮคุ / เขตคิตะ | วัดเร็งเงจิ / วัดโจบนเร็นไดจิ | อย่าอัดการเดินทางภายในเมืองแน่นเกินไป |
| ราคุไซ | วัดโรคุโออิน / วัดโกชิซังเร็งเงจิ / คาตากิฮาระ | จับคู่รถไฟกับการเดินโดยจัดตามพื้นที่ |
ตรวจสอบข้อมูลที่เผยแพร่และป้ายในพื้นที่ในวันที่ไป
การเปิดให้เข้าชม การเดินทาง และกฎการถ่ายภาพอาจเปลี่ยนแปลงได้ ก่อนออกเดินทางจึงควรตรวจสอบว่าเข้าชมได้หรือไม่และดูข้อมูลการเดินทาง โดยยึดป้ายประกาศในพื้นที่เป็นหลัก
ที่วัดและศาลเจ้า ควรหลีกเลี่ยงการใช้ขาตั้งกล้องหรือจับจองพื้นที่นาน ๆ ส่วนในย่านที่อยู่อาศัยไม่ควรเข้าไปในที่ดินส่วนบุคคล การคำนึงถึงความสงบที่จะส่งต่อให้ผู้มาเยือนคนถัดไปเป็นสิ่งสำคัญ
สรุป｜ตามหาความสงบของเกียวโตทีละพื้นที่
การเที่ยวที่ลับของเกียวโตโดยแบ่งตามพื้นที่ ตั้งแต่วัดโยชิมิเนะเดระและวัดกับศาลเจ้าในโอฮาราโนะ สวนในราคุโฮคุ วัดเก่าในซางะและโอมุโระ ไปจนถึงเส้นทางเก่าในคาตากิฮาระ ช่วยให้เห็นความสงบและประวัติศาสตร์ของแต่ละแห่งชัดเจนขึ้น ควรตรวจสอบความหนาแน่นของผู้คนและข้อมูลการเข้าชม พร้อมวางแผนเที่ยวอย่างมีเวลาเผื่อ
รีวิว (0)