เพลิดเพลินกับการท่องเที่ยวญี่ปุ่น!

เซซอนคาคุ | วัฒนธรรมสตรีคางะ ห้องสีน้ำเงินและสวน

เซซอนคาคุ | วัฒนธรรมสตรีคางะ ห้องสีน้ำเงินและสวน
ชมเซซอนคาคุ เปรียบเทียบสถาปัตยกรรมโชอินชั้นหนึ่งกับโชอินแบบสุกิยะชั้นสอง ชมห้องกุนโจและสวนสึคุชิโนะเอ็น พร้อมวางแผนเที่ยวร่วมกับเค็นโรคุเอ็น

ไฮไลต์

เสน่ห์ของเซซงคาคุ

เซซงคาคุเป็นตำหนักที่สร้างขึ้นสำหรับสตรีฝ่ายในของตระกูลมาเอดะแห่งแคว้นคางะ โดยสัมผัสวัฒนธรรมของสตรีฝ่ายในได้ผ่านสถาปัตยกรรมแบบโชอิน โชอินสไตล์สุกิยะ และสวน

ที่มาและการก่อสร้าง

ตำหนักแห่งนี้สร้างขึ้นในปี 1863 โดยมาเอดะ นาริยาสุ หัวหน้าตระกูลมาเอดะรุ่นที่ 13 เพื่อชินริวอิน ภรรยาของหัวหน้าตระกูลรุ่นที่ 12 และเดิมเรียกว่าตำหนักทัตสึมิ

สถาปัตยกรรมแบบโชอินชั้นหนึ่ง

ห้องเข้าเฝ้าเป็นสถาปัตยกรรมแบบโชอินที่ต่อเนื่องจากพื้นที่ยกสูงไปยังพื้นที่ระดับล่างและห้องโถงใหญ่ โดยช่องไม้แกะลายดอกไม้และนก งานรักสี และผนังประดับผงทอง ผสานความสง่างามและความอ่อนช้อยเข้าด้วยกัน

โชอินแบบสุกิยะชั้นสอง

ห้องกุนโจมีเพดานสีน้ำเงินเข้มรับกับผนังสีแดงชาด ส่วนห้องโชเค็นและห้องอาจิโระมีการออกแบบอย่างอิสระ เช่น กระจกและเพดานสานแบบอาจิโระ

ระเบียงสึคุชิโนะเอ็นและสวน

ระเบียงสึคุชิโนะเอ็นไม่มีเสาทางด้านสวน จึงมองเห็นทิวทัศน์ต่อเนื่องเป็นระยะประมาณ 20 เมตร และสามารถชมสวนที่มีน้ำแยกมาจากคลองทัตสึมิไหลผ่านได้จากภายในอาคาร

นิทรรศการสิ่งของสะสม

นอกจากอาคารและสวนแล้ว ยังมีนิทรรศการตามหัวข้อที่นำเสนอเครื่องแต่งกาย เครื่องเรือน ตุ๊กตาฮินะ ตุ๊กตาโกโช และสิ่งของอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับตระกูลมาเอดะ

ข้อควรปฏิบัติและการเตรียมตัวก่อนเข้าชม

ที่เซซงคาคุ ให้ปฏิบัติตามเส้นทางและขอบเขตที่อนุญาต ห้ามสัมผัสประตูหน้าต่างและตู้จัดแสดง และปฏิบัติตามคำแนะนำในสถานที่เรื่องการถ่ายภาพ เนื่องจากพื้นที่เปิดให้ชมและการเปลี่ยนนิทรรศการอาจแตกต่างกัน ควรตรวจสอบก่อนเดินทาง

ข้อมูลล่าสุดโปรดตรวจสอบจากประกาศอย่างเป็นทางการหรือยืนยัน ณ สถานที่จริง

บทความยอดนิยมเกี่ยวกับIshikawa

เดินชมเซซงคาคุ (Seisonkaku) พร้อมเปรียบเทียบพื้นที่ของตำหนักฝ่ายใน

หัวใจของการชมเซซงคาคุไม่ใช่เพียงการไล่ดูการตกแต่งอันหรูหรา แต่คือการสังเกตว่าสี วัสดุ และระยะห่างจากสวนเปลี่ยนไปอย่างไร เมื่อเดินจากห้องที่เคร่งครัดตามฐานะไปสู่พื้นที่พักผ่อนส่วนตัว

เริ่มจากทำความเข้าใจลักษณะของอาคารทั้งหลัง

เซซงคาคุสร้างขึ้นเพื่อสตรีฝ่ายในของตระกูลมาเอดะแห่งคางะ (Kaga Maeda-ke) เดิมเรียกว่าตำหนักทัตสึมิโกเท็น (Tatsumi Goten) โดยรวมสถาปัตยกรรมโชอินแบบซามูไรและโชอินแบบสุกิยะไว้ในอาคารหลังเดียว

อย่าแยกชั้น 1 และชั้น 2 ออกจากกันเป็นคนละจุดชม แต่ให้สังเกตความแตกต่างระหว่างพื้นที่ทางการกับพื้นที่ที่ใกล้ชิดชีวิตประจำวัน แล้วจะสัมผัสได้ถึงความใส่ใจที่อยู่ในการออกแบบตำหนัก

เลื่อนสายตาจากพื้นผิวขนาดใหญ่ไปสู่รายละเอียด

เมื่อเข้าไปในห้อง ให้มองกว้าง ๆ ไปที่เพดาน ผนัง โทโคโนมะ และช่องเปิดสู่สวนก่อน จากนั้นจึงพิจารณารันมะ ฝาครอบหัวตะปู มือจับประตูบานเลื่อน และแผงล่างของโชจิ เพื่อมองเห็นทั้งระเบียบของพื้นที่และฝีมือช่าง

ลำดับการชม สิ่งที่ควรสังเกต สิ่งที่อ่านได้จากพื้นที่
เริ่มต้น ความกว้างและระดับสูงต่ำของห้อง ความแตกต่างของการใช้งานและฐานะ
ถัดมา เพดาน ผนัง และโทโคโนมะ การจัดวางรูปแบบและสีสัน
สุดท้าย รันมะ เครื่องโลหะ และกรอบบาน ทักษะงานฝีมือและลูกเล่น

ทำความเข้าใจวัฒนธรรมฝ่ายในจากประวัติของทัตสึมิโกเท็น

เมื่อรู้ภูมิหลังของสถาปัตยกรรม จะเห็นว่าเซซงคาคุไม่ใช่เพียงบ้านเก่าของตระกูลหนึ่ง แต่เป็นสถานที่ซึ่งวัฒนธรรมและงานฝีมือของแคว้นคางะ (Kaga-han)ช่วยเกื้อหนุนชีวิตของสตรีฝ่ายใน

ตำหนักที่จัดสร้างเพื่อชินริวอิน (Shinryū-in)

ในปี 1863 หรือปีบุนคิว 3 มาเอดะ นาริยาสุ (Maeda Nariyasu) ผู้นำตระกูลมาเอดะรุ่นที่ 13 สร้างตำหนักให้ทาคาโกะ (Takako) ผู้เป็นภริยาของผู้นำรุ่นที่ 12 และมีนามว่าชินริวอิน พร้อมจัดพื้นที่ที่รองรับทั้งพิธีการและการพักผ่อนในสภาพแวดล้อมที่ติดกับสวนเค็นโรคุเอ็น (Kenrokuen)

เมื่อเดินชมโดยคำนึงว่าสถานที่นี้สร้างขึ้นเพื่อใคร จะเห็นว่าเส้นทางสัญจร ทิวทัศน์สวน และการใช้สีในแต่ละห้องเชื่อมโยงกันเป็นความใส่ใจต่อผู้อยู่อาศัย

มองอาคารและของสะสมเป็นวัฒนธรรมเดียวกัน

นอกจากอาคารและสวนแล้ว เซซงคาคุยังเก็บรักษาเครื่องแต่งกาย เครื่องเรือน ตุ๊กตาฮินะ ตุ๊กตาโกโช และสิ่งของอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับตระกูลมาเอดะ พร้อมนำเสนอผ่านนิทรรศการที่กำหนดหัวข้อแตกต่างกัน

ของจัดแสดงเป็นเบาะแสให้คิดถึงไม่เพียงรูปทรง แต่ยังรวมถึงการแต่งกายของสตรีฝ่ายในและเจ้าหญิง ความปรารถนาให้เด็กเติบโต และสภาพแวดล้อมที่สนับสนุนงานฝีมือ

ค้นพบความสง่างามในสถาปัตยกรรมโชอินบนชั้น 1

บนชั้น 1 คุณจะอ่านลำดับฐานะและความโอ่อ่าที่สถาปัตยกรรมโชอินสร้างขึ้นได้ โดยมีห้องเข้าเฝ้า (Ekken-no-ma)ซึ่งใช้สำหรับการพบปะอย่างเป็นทางการเป็นศูนย์กลาง

ดูความสัมพันธ์ระหว่างระดับบนและระดับล่างของห้องเข้าเฝ้า

ห้องเข้าเฝ้าเชื่อมต่อจากระดับบนไปยังระดับล่างและโถงกว้าง ส่วนระดับบนใช้สถาปัตยกรรมโชอินเต็มรูปแบบ โดยมีสึเคโชอินและโชไดกามาเอะหันเข้าหากัน

เมื่อเปรียบเทียบระดับพื้น องค์ประกอบเพดาน และแนวสายตาที่มุ่งสู่ด้านใน จะเห็นว่าความสง่างามซึ่งจำเป็นต่อพื้นที่พบปะปรากฏออกมาเป็นรูปทรงอย่างไร

ลายนกและดอกไม้กับรักสีช่วยลดความเคร่งขรึม

รันมะลายนกและดอกไม้ รักสี ผนังประดับผงทอง และภาพบนแผงล่างของโชจิซ้อนประสานกัน เพิ่มความอ่อนช้อยแบบตำหนักฝ่ายในให้แก่องค์ประกอบที่เคร่งครัด

ฝาครอบหัวตะปูลงยาสีและมือจับฟุสุมะมีขนาดเล็ก แต่สีและเส้นรอบรูปที่รับแสงช่วยปรับบรรยากาศของทั้งห้อง จึงเป็นรายละเอียดที่ไม่ควรมองข้าม

สถานที่เปรียบเทียบ ลักษณะสำคัญ มุมสังเกต
ห้องเข้าเฝ้า สถาปัตยกรรมโชอินและพื้นที่พบปะอย่างเป็นทางการ ระดับต่าง เพดาน และการจัดโทโคโนมะ
ห้องกุนโจ (Gunjō-no-ma) แบบสุกิยะและสีสันสด ความต่างของเม็ดสี ผนัง และวัสดุ
เฉลียงสึคุชิ (Tsukushi-no-en) เฉลียงเปิดโล่งที่มองไม่เห็นเสา ทิวทัศน์สู่สวนและโครงสร้างชายคา

ชมแบบสุกิยะและสีสันบนชั้น 2

เมื่อมองขึ้นไปชั้นบน โลกของสถาปัตยกรรมโชอินแบบสุกิยะที่ผสมวัสดุและสีอย่างกล้าหาญจะเปิดออก แตกต่างจากความสง่างามของชั้นล่าง

ห้องกุนโจให้มองจากเพดานลงสู่ผนัง

ในห้องกุนโจ ใช้สีน้ำเงินเข้มบริเวณบัวและรอยต่อของเพดาน ซึ่งประสานกับสีแดงชาดของผนังจนเกิดจังหวะสีอันโดดเด่นท่ามกลางงานไม้ที่สงบ

แทนที่จะจำเพียงชื่อสี ให้ตามดูว่าสีน้ำเงินเข้ม สีแดงชาด และลายไม้สนซีดาร์อยู่บนพื้นผิวใด และเชื่อมต่อกับห้องอ่านหนังสือ (Shoken-no-ma)ข้างเคียงอย่างไร แล้วจะสัมผัสเจตนาของการออกแบบได้อย่างเป็นมิติ

ค้นหาไอเดียในพื้นที่ขนาดเล็กของห้องอ่านหนังสือ

ห้องอ่านหนังสือประกอบด้วยระดับบน สึเคโชอิน และหน้าต่างคาโตมาโด โดยบรรจุวัสดุและรูปทรงที่แตกต่างกัน เช่น เสาโทโคโนมะ ผนัง และกระจก ไว้ในพื้นที่จำกัด

เมื่อสังเกตว่าส่วนที่ทำหน้าที่ใช้งานกลายเป็นของตกแต่งไปพร้อมกัน จะเพลิดเพลินกับทั้งความคิดอิสระแบบสุกิยะและการเก็บรายละเอียดอย่างประณีต

ดูจุดเชื่อมโยงกับวัฒนธรรมตะวันตกในห้องอาจิโระ (Ajiro-no-ma)

ห้องอาจิโระผสานเพดานสานจากไม้สนซีดาร์ลายตรงกับกระจกที่ฝังในโชจิ ทำให้แสงจากต่างวัฒนธรรมเข้ามาอยู่ท่ามกลางสัมผัสของวัสดุดั้งเดิม

หากเปรียบเทียบกับเพดานและหน้าต่างกลมของห้องเอ็ตจู (Etchū-no-ma) จะเห็นความคิดที่กำหนดวัสดุและเส้นรอบรูปต่างกันให้แต่ละห้อง พร้อมรักษาความกลมกลืนของอาคารทั้งหลัง

เข้าใกล้ความรู้สึกของการอยู่อาศัยผ่านเฉลียงและสวน

หลังชมการตกแต่งภายในแล้ว ลองมองความสัมพันธ์ระหว่างเฉลียงกับสวน จะอ่านได้ว่าการออกแบบช่วยให้สตรีฝ่ายในสัมผัสฤดูกาลและสายน้ำได้ใกล้ชิดอย่างไร

สัมผัสทิวทัศน์ที่ไร้สิ่งกีดขวางจากเฉลียงสึคุชิ

เฉลียงสึคุชิมีโครงสร้างที่มองไม่เห็นเสาทางฝั่งสวน โดยใช้ไม้ยาวรองรับชายคา จึงสร้างความเปิดโล่งที่ทำให้สายตามองต่อไปยังสวนได้แม้จากระดับนั่ง

ตลอดเฉลียงยาวประมาณ 20m ไม่มีเสาแม้แต่ 1 ต้น ทำให้ทิวทัศน์สวนต่อเนื่องโดยไม่สะดุด

เมื่ออ่านคำอธิบายโครงสร้างแล้วจึงมอง จะสังเกตได้ว่าพื้นที่ซึ่งดูเหมือนไม่มีอะไรนั้นเกิดขึ้นได้จากไม้ยาวและการทำงานของคานงัด

รับสายน้ำและพรรณไม้จากภายในอาคาร

ในสวนเฉลียงสึคุชิ (Tsukushi-no-en Teien)มีน้ำที่แยกมาจากคลองทัตสึมิ (Tatsumi Yōsui)ไหลผ่าน พร้อมการจัดต้นสน ต้นบ๊วย พุ่มไม้ และพืชคลุมดิน จึงมองสวนได้เป็นองค์ประกอบที่มีความลึก ไม่ใช่ภาพแบนเพียงภาพเดียว

แทนที่จะคิดว่าจะเดินเข้าไปในสวน ควรสังเกตทิศทางน้ำ ระดับสูงต่ำของพรรณไม้ และผลของกรอบบานที่คล้ายกรอบรูปจากตำแหน่งชมที่กำหนดไว้ในตำหนัก

จัดเวลาเข้าชมนิทรรศการอย่างไม่เร่งรีบ

เซซงคาคุรวมทั้งสถาปัตยกรรม สวน และงานฝีมือไว้ด้วยกัน หากตัดสินใจก่อนมาเยือนว่าจะดูอะไรเป็นหลัก ก็จะชื่นชมได้โดยไม่รู้สึกถูกข้อมูลจำนวนมากเร่งรัด

คิดแยกวันชมอาคารกับวันชมนิทรรศการ

หากมาเป็นครั้งแรก อาจเน้นรูปแบบสถาปัตยกรรมและแนวสายตาสู่สวน แล้วในโอกาสอื่นจึงเน้นเครื่องแต่งกาย เครื่องเรือน และของจัดแสดง การกำหนดความสนใจหนึ่งเรื่องช่วยให้จดจำรายละเอียดได้ดีขึ้น

หัวข้อนิทรรศการและขอบเขตที่เปิดให้ชมอาจไม่เหมือนเดิมเสมอ หากมีห้องหรือของสะสมที่อยากชม โปรดตรวจสอบข้อมูลการเข้าชมของเซซงคาคุก่อนเดินทาง

ชมอย่างเหมาะสมกับบรรยากาศภายในที่เงียบสงบ

ภายในทรัพย์สินทางวัฒนธรรม โปรดปฏิบัติตามเส้นทางและขอบเขตที่อนุญาต ห้ามสัมผัสผนัง กรอบบาน และตู้จัดแสดง ส่วนการถ่ายภาพให้ปฏิบัติตามป้ายในสถานที่และคำแนะนำของเจ้าหน้าที่

แทนที่จะรีบถ่ายรายละเอียด ลองหยุดยืนและมองความเชื่อมโยงระหว่างห้องทั้งห้องกับสวนก่อนเดินต่อ แล้วจะรับเรื่องราวของตำหนักได้อย่างต่อเนื่อง

เผื่อเวลาเมื่อเดินทางรอบสวนเค็นโรคุเอ็น

เซซงคาคุเป็นสถานที่ทางวัฒนธรรมที่อยู่ติดกับสวนเค็นโรคุเอ็น แต่หากใส่สถานที่ใกล้เคียงไว้ในแผนมากเกินไป การชมภายในอาจเร่งรีบ จึงควรเผื่อเวลาพำนักไว้

วันเปิดทำการ วิธีเข้าชม การเปลี่ยนนิทรรศการ ขอบเขตที่เปิด และสภาพการเดินทางอาจเปลี่ยนแปลงได้ ควรตรวจสอบเว็บไซต์ของเซซงคาคุก่อนออกเดินทาง สวมรองเท้าที่เดินสบาย และลดสัมภาระติดตัวเพื่อความคล่องตัว

สรุป|สัมผัสความต่างระหว่างความสง่างามกับการผ่อนคลายที่เซซงคาคุ

ที่เซซงคาคุ การเปรียบเทียบสถาปัตยกรรมโชอินชั้น 1 โชอินแบบสุกิยะชั้น 2 และเฉลียงไร้เสากับสวนตามลำดับ ช่วยให้อ่านวัฒนธรรมฝ่ายในของตระกูลมาเอดะแห่งคางะผ่านสถาปัตยกรรมได้

หากเลื่อนสายตาจากองค์ประกอบพื้นที่ขนาดใหญ่ไปสู่สี วัสดุ และเครื่องโลหะ พร้อมตรวจสอบเนื้อหานิทรรศการและคำแนะนำการเข้าชมระหว่างเดิน ก็จะสัมผัสได้ถึงความใส่ใจละเอียดอ่อนที่อยู่เบื้องหลังความงดงาม

คำถามที่พบบ่อย

ตอบ เซซงคาคุเป็นตำหนักที่สร้างขึ้นสำหรับภรรยาของตระกูลมาเอดะแห่งแคว้นคางะ ตั้งอยู่ติดกับสวนเค็นโรคุเอ็น และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของชาติญี่ปุ่น จุดเด่นคือบรรยากาศของพื้นที่ที่เปลี่ยนจากสถาปัตยกรรมแบบโชอินอันเคร่งขรึมบนชั้นหนึ่ง ไปเป็นห้องโชอินแบบสุกิยะที่วิจิตรบนชั้นสอง ระหว่างเดินชม ลองเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างพื้นที่ที่เป็นทางการกับพื้นที่ที่ผ่อนคลาย จะเห็นถึงการออกแบบอันละเอียดอ่อนที่รองรับชีวิตของภรรยาเจ้าบ้าน
ตอบ กุนโจโนะมะเป็นห้องเสื่อทาทามิบนชั้นสองที่ใช้สีน้ำเงินอัลตรามารีนสดใสตรงรอยต่อเพดานและบัว โดดเด่นรับกับผนังสีแดงชาดและลายไม้สนซีดาร์ ในสมัยนั้นสีน้ำเงินนี้ถือเป็นสีล้ำค่าที่อนุญาตให้เฉพาะตระกูลมาเอดะแห่งคางะใช้ และยังถ่ายทอดฐานันดรของแคว้นมาจนถึงปัจจุบัน แทนที่จะจำเพียงชื่อสี ลองสังเกตว่าสีน้ำเงินและสีแดงชาดถูกวางไว้บนพื้นผิวส่วนใดบ้าง จะช่วยให้เห็นความประณีตของการออกแบบสีได้ชัดขึ้น
ตอบ เซซงคาคุเป็นตำหนักที่นาริยาสุ ผู้นำตระกูลมาเอดะรุ่นที่ 13 สร้างขึ้นในปี 1863 เพื่อทาคาโกะ หรือชินริวอิน ภรรยาของผู้นำรุ่นที่ 12 เดิมเรียกว่าตำหนักทัตสึมิ เมื่อเดินชมโดยคำนึงว่าตำหนักนี้สร้างขึ้นเพื่อใคร ทิวทัศน์สวนและการใช้สีในแต่ละห้องจะเชื่อมโยงกันเป็นความใส่ใจต่อผู้อยู่อาศัย
ตอบ จากชานชาลาหมายเลข 6 ทางออกตะวันออกของสถานี JR คานาซาวะ ขึ้นรถบัสโฮคุริคุเรลโรดสาย 11, 12, 16 หรือสายอื่นที่เกี่ยวข้อง ใช้เวลาประมาณ 15 นาที ลงที่ป้ายเดวะมาจิ แล้วเดินต่อประมาณ 3 นาที เที่ยวรถและค่าโดยสารอาจเปลี่ยนแปลงตามวันที่ใช้บริการ จึงควรตรวจสอบข้อมูลของโฮคุริคุเรลโรดก่อนขึ้นรถ หากมาจากสวนเค็นโรคุเอ็น สามารถเข้าทางฝั่งประตูอากะมงได้
ตอบ เซซงคาคุเปิดเวลา 9:00–17:00 น. และรับผู้เข้าชมถึง 16:30 น. นิทรรศการตามวาระมีค่าเข้าชม 700 เยนสำหรับบุคคลทั่วไปและนักศึกษามหาวิทยาลัย 300 เยนสำหรับนักเรียนมัธยมต้นและปลาย และ 250 เยนสำหรับนักเรียนประถม ส่วนนิทรรศการพิเศษคิดตามลำดับที่ 1,000 เยน 400 เยน และ 300 เยน มีกลุ่มราคาพิเศษสำหรับตั้งแต่ 20 คนขึ้นไปและส่วนลดสำหรับผู้พิการ ส่วนการเปิดชมพิเศษมีค่าใช้จ่ายแยกและต้องจองล่วงหน้า
ตอบ หากชมอาคารและสวนโดยรอบควรเผื่อเวลาประมาณ 30–40 นาที แต่ถ้าต้องการชมสิ่งจัดแสดงอย่างละเอียดด้วย ควรเผื่อประมาณ 1 ชั่วโมง เมื่อนั่งที่ระเบียงสึคุชิโนะเอ็นซึ่งไม่มีเสา จะมองเห็นสวนได้ต่อเนื่องโดยไม่มีสิ่งกีดขวาง หากรวมเวลาพักตรงนี้ไว้ในแผน ก็จะได้สัมผัสบรรยากาศของตำหนักโดยไม่ต้องเร่งรีบ
ตอบ ข้อมูลทางการไม่ได้ระบุแนวโน้มความแออัดในแต่ละช่วงเวลา หากต้องการชมอย่างสงบ ควรตรวจสอบเวลาเปิด 9:00–17:00 น. และกำหนดการนิทรรศการของวันนั้น พร้อมเผื่อเวลาให้เพียงพอ ปิดวันพุธ แต่หากตรงกับวันหยุดนักขัตฤกษ์จะเปิดและปิดในวันถัดไป อีกทั้งปิดช่วงปีใหม่ตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคมถึง 2 มกราคม
ตอบ ข้อมูลการใช้บริการอย่างเป็นทางการของเซซงคาคุไม่ได้ยืนยันว่าสามารถถ่ายภาพภายในอาคารหรือในสวนได้หรือไม่ โปรดสอบถามที่จุดต้อนรับ ตรวจสอบป้ายภายในสถานที่เกี่ยวกับบริเวณที่อนุญาต และปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ แม้ในจุดที่อนุญาตให้ถ่ายภาพ ก็ไม่ควรสัมผัสทรัพย์สินทางวัฒนธรรมหรือตู้จัดแสดงหรือกีดขวางทางเดิน และควรสอบถาม ณ สถานที่ว่าสามารถใช้แฟลชและขาตั้งกล้องได้หรือไม่

วลีภาษาญี่ปุ่นที่มีประโยชน์

ความหมาย
ไปเซซงกากุอย่างไร — ใช้สอบถามทางก่อนเดินทางไปชมตำหนัก โดยแสดงชื่อสถานที่ให้ดูประกอบ
ความหมาย
กรุณาบอกวิธีเข้าชม — ใช้สอบถามเมื่อมาถึงเซซงกากุ เพื่อทราบขั้นตอนก่อนเริ่มชมภายในตำหนัก
ความหมาย
กรุณาบอกห้องที่เปิดให้ชม — ใช้ถามเจ้าหน้าที่เซซงกากุ เพื่อจัดลำดับการชมตามพื้นที่ที่เปิดจริง
ความหมาย
อยากชมห้องรับรองอย่างเป็นทางการ — ใช้บอกเจ้าหน้าที่เซซงกากุว่าต้องการชมห้องเอ็กเก็นโนะมะ
ความหมาย
ชมห้องกุนโจโนะมะได้ไหม — ใช้ยืนยันการเปิดชมห้องที่มีการใช้สีน้ำเงินเข้มของเซซงกากุ
ความหมาย
ชิ้นโลหะนี้คืออะไร — ใช้ถามเรื่องรายละเอียดตกแต่งภายในเซซงกากุ โดยระบุชิ้นที่สนใจให้ชัด
ความหมาย
ระเบียงสึกุชิโนะเอ็นอยู่ทางไหน — ใช้ถามทางไปชมระเบียงที่เปิดมุมมองสู่สวนของเซซงกากุ
ความหมาย
ชมสวนจากตรงนี้ใช่ไหม — ใช้ยืนยันจุดชมสวนที่กำหนดภายในเซซงกากุก่อนเดินต่อไปยังพื้นที่อื่น
ความหมาย
ภายในอาคารถ่ายภาพได้ไหม — ใช้ถามเจ้าหน้าที่เซซงกากุก่อนยกกล้องถ่ายห้องหรือของจัดแสดง
ความหมาย
ไปสวนเค็นโรคุเอ็นอย่างไร — ใช้ถามหลังชมเซซงกากุ เมื่อต้องการเดินไปสวนที่อยู่ติดกัน
เบราว์เซอร์ของคุณไม่รองรับการสังเคราะห์เสียง

จุดแนะนำใกล้เคียง

ดูบทความแนะนำในบริเวณนี้

※ เนื้อหาบทความอ้างอิงจากข้อมูล ณ เวลาที่เขียน และอาจแตกต่างจากสถานการณ์ปัจจุบัน นอกจากนี้ เราไม่รับประกันความถูกต้องและความสมบูรณ์ของเนื้อหาที่เผยแพร่ โปรดเข้าใจ
โฆษณาบทความนี้อาจมีโฆษณา (ลิงก์พันธมิตร) และเราอาจได้รับค่าคอมมิชชันจากการจองผ่านลิงก์
แผนที่ญี่ปุ่นสำหรับค้นหาบทความตามจังหวัด47 จังหวัดแบ่งสีตามภูมิภาค เลือกจังหวัดเพื่อเปิดรายการบทความของ JeePe หรือเลือกจังหวัดจากปุ่มภูมิภาคก็ได้ N OKINAWA ISLANDS JAPANบทความเกี่ยวกับ Hokkaido บทความเกี่ยวกับ Aomoriบทความเกี่ยวกับ Iwateบทความเกี่ยวกับ Miyagiบทความเกี่ยวกับ Akitaบทความเกี่ยวกับ Yamagataบทความเกี่ยวกับ Fukushima บทความเกี่ยวกับ Ibarakiบทความเกี่ยวกับ Tochigiบทความเกี่ยวกับ Gunmaบทความเกี่ยวกับ Saitamaบทความเกี่ยวกับ Chibaบทความเกี่ยวกับ Tokyoบทความเกี่ยวกับ Kanagawa บทความเกี่ยวกับ Niigataบทความเกี่ยวกับ Toyamaบทความเกี่ยวกับ Ishikawaบทความเกี่ยวกับ Fukuiบทความเกี่ยวกับ Yamanashiบทความเกี่ยวกับ Naganoบทความเกี่ยวกับ Gifuบทความเกี่ยวกับ Shizuokaบทความเกี่ยวกับ Aichi บทความเกี่ยวกับ Mieบทความเกี่ยวกับ Shigaบทความเกี่ยวกับ Kyotoบทความเกี่ยวกับ Osakaบทความเกี่ยวกับ Hyogoบทความเกี่ยวกับ Naraบทความเกี่ยวกับ Wakayama บทความเกี่ยวกับ Tottoriบทความเกี่ยวกับ Shimaneบทความเกี่ยวกับ Okayamaบทความเกี่ยวกับ Hiroshimaบทความเกี่ยวกับ Yamaguchi บทความเกี่ยวกับ Tokushimaบทความเกี่ยวกับ Kagawaบทความเกี่ยวกับ Ehimeบทความเกี่ยวกับ Kochi บทความเกี่ยวกับ Fukuokaบทความเกี่ยวกับ Sagaบทความเกี่ยวกับ Nagasakiบทความเกี่ยวกับ Kumamotoบทความเกี่ยวกับ Oitaบทความเกี่ยวกับ Miyazakiบทความเกี่ยวกับ Kagoshima บทความเกี่ยวกับ Okinawa