พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์โอยะ（Ōya-shiryōkan）คืออะไร ชมเหมืองหินโอยะ（Ōya-ishi）ใต้ดินในอุตสึโนมิยะ（Utsunomiya）
พิพิธภัณฑ์โอยะในย่านโอยะมาจิ（Ōya-machi）เมืองอุตสึโนมิยะ จังหวัดโทชิงิ（Tochigi） เปิดให้เดินชมอดีตเหมืองใต้ดินขนาดมหึมาที่เกิดจากการขุดหินโอยะ
อดีตเหมืองใต้ดินซึ่งเป็นจุดหลักในการเข้าชมมีพื้นที่ประมาณ 20,000 ตารางเมตร ลึกประมาณ 30 เมตร คุณจึงชมได้ทั้งความกว้างใหญ่ที่เกิดจากการตัดหินออกและร่องรอยการทำงานที่เหลือบนผนัง
เดินชมพื้นที่ใต้ดินที่ขุดต่อเนื่องนานประมาณ 70 ปี
พื้นที่ใต้ดินแห่งนี้เกิดจากการขุดหินโอยะอย่างต่อเนื่องนานประมาณ 70 ปี ตั้งแต่สมัยไทโชถึงสมัยโชวะ
เมื่อเดินพร้อมเงยชมผนังและเสาหิน คุณจะเข้าใจว่าสถานที่ที่เคยขุดหินออกไปนั้นเองคือสิ่งที่เปิดให้เข้าชม
เมื่อนึกว่าหินที่เคยอยู่เต็มพื้นที่ตรงหน้าถูกขนออกไปแล้ว นอกจากความกว้างใหญ่ คุณอาจสนใจแรงงานและความพยายามที่ทุ่มเทมาตลอดหลายปีด้วย
หินโอยะคืออะไร หินที่เชื่อมวิถีชีวิตอุตสึโนมิยะกับมรดกญี่ปุ่น（Japan Heritage）
หินโอยะเป็นชื่อเรียกรวมของหินทัฟฟ์เนื้อกรวดเหลี่ยมองค์ประกอบไรโอไลต์ที่พบใกล้ย่านโอยะมาจิ เมืองอุตสึโนมิยะ และใช้เป็นวัสดุสร้างอาคาร โกดัง และกำแพงมาแต่เดิม
เชื่อกันว่าชั้นหินทัฟฟ์ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของหินนี้เกิดจากการปะทุของภูเขาไฟใต้ทะเลเมื่อประมาณ 15 ล้านปีก่อน
กล่าวกันว่าในเมืองอุตสึโนมิยะมีอาคารหินโอยะ 9,000 หลัง และมีการปรับใช้เป็นคาเฟ่ แกลเลอรี และสถานที่อื่น ๆ มากขึ้น
เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2018（ปีเฮเซที่ 30）เรื่องราว “การเดินทางค้นหาความลับของเขาวงกตใต้ดิน เมืองอุตสึโนมิยะที่วัฒนธรรมหินโอยะยังมีชีวิต” ได้รับการรับรองเป็นมรดกญี่ปุ่น โดยอดีตเหมืองใต้ดินของพิพิธภัณฑ์โอยะ（อดีตเหมืองคาเนอิริยามะ หรือ Kaneiriyama）เป็นหนึ่งในทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่ประกอบอยู่ในเรื่องราวนี้ด้วย
หลังชมเหมืองแล้ว หากมองอาคารหินในเมือง คุณจะเห็นความเชื่อมโยงระหว่างทิวทัศน์ใต้ดินกับวิถีชีวิตของผู้คน
แม้ไม่เชี่ยวชาญประวัติศาสตร์หรือสถาปัตยกรรม เพียงสังเกตผิวหินและวิธีใช้งาน ก็ช่วยเพิ่มความสนุกในการเดินเที่ยวอุตสึโนมิยะ
จุดเด่นที่น่าชมในอดีตเหมืองใต้ดินพิพิธภัณฑ์โอยะ
เมื่ออยู่ใต้ดิน ลองสลับมองความกว้างของพื้นที่ทั้งหมดกับร่องรอยเล็ก ๆ บนผิวหิน จะช่วยให้ประทับใจทิวทัศน์มากขึ้น
ดูโครงสร้างเหมืองจากเสาและเพดานที่เหลือจากการขุด
อดีตเหมืองใต้ดินของพิพิธภัณฑ์โอยะมีรูปแบบ “จากคากิเนะโบริ（Kakine-bori）สู่ฮิราบะโบริ（Hiraba-bori）” กล่าวคือขุดตามแนวนอนแบบคากิเนะโบริก่อน แล้วขุดลึกลงไปแบบฮิราบะโบริโดยเว้นเสาหินไว้
เมื่อเปรียบเทียบเสาหินที่เว้นไว้กับพื้นที่ว่างระหว่างเสา จะจินตนาการได้ง่ายขึ้นว่าคนงานนำหินออกมาอย่างไร
ก่อนเงยหน้ามองให้หยุดเดิน และชมส่วนต่อเนื่องของเพดานกับผนังจากจุดที่ไม่กีดขวางทางคนอื่น
จินตนาการถึงการทำงานของช่างหินจากรอยขุดด้วยอีเต้อ
บนผิวหินยังมีร่องรอยอีเต้อที่ใช้ในยุคขุดด้วยมือ
รอยตัดจากการขุดด้วยมือแบบฮิราบะโบริเป็นแนวนอน ส่วนแบบคากิเนะโบริเป็นแนวตั้ง
ตั้งแต่การขุดเริ่มจริงจังในสมัยเอโดะช่วงกลางจนถึงราวปี 1960（ปีโชวะที่ 35）ที่เริ่มใช้เครื่องจักรมากขึ้น เครื่องมือหลักมีเพียงอีเต้อไม่กี่แบบกับโครงแบกหินที่เรียกว่าโชอิโกะ（Shoiko）
กล่าวกันว่าการขุดหิน 1 แท่งที่เรียกว่าโรกุโต（Rokutō）ซึ่งหนาประมาณ 18 ซม. กว้างประมาณ 30 ซม. และยาวประมาณ 90 ซม. ต้องเหวี่ยงอีเต้อถึง 4,000 ครั้ง
ในยุคขุดด้วยมือ ช่างหิน 1 คนขุดได้ประมาณวันละ 10 แท่ง และต้องแบกหินหนักถึง 150 กก. ออกจากเหมืองทีละแท่ง
เมื่อเชื่อมทิศทางของรอยกับทิศทางที่ขุดต่อไป ลวดลายบนผนังก็จะกลายเป็นบันทึกการทำงาน
คำที่ใช้ในการอธิบายการขุดจะเข้าใจง่ายขึ้น หากแยกระหว่างทิศทางการขุดกับรูปแบบของเหมือง
| คำศัพท์ | สิ่งที่คำนี้บอก | ความหมาย |
|---|---|---|
| ฮิราบะโบริ | ทิศทางการขุด | ขุดลึกลงด้านล่าง |
| คากิเนะโบริ | ทิศทางการขุด | ขุดต่อไปตามแนวนอน |
| การทำเหมืองเปิด（Roten-bori） | รูปแบบของเหมือง | เปิดหน้าดินบนผิวดินแล้วขุดลงจากด้านบนด้วยวิธีฮิราบะโบริ |
| การทำเหมืองใต้ดิน（Kōnai-bori） | รูปแบบของเหมือง | ขุดใต้ดินโดยผสมผสานคากิเนะโบริกับฮิราบะโบริ |
ร่องรอยเหมืองเปิดซึ่งเชื่อกันว่าเป็นรูปแบบแรกเริ่มของการขุดหินโอยะยังเห็นได้ใกล้ลานจอดรถของพิพิธภัณฑ์ และบนผนังหินตรงข้ามลานจอดรถ
ชมทิวทัศน์ในฐานะสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์และมิวสิกวิดีโอ
พื้นที่ใต้ดินแห่งนี้เคยใช้ถ่ายทำภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ มิวสิกวิดีโอ และโฆษณาทางโทรทัศน์
ผลงานที่เคยถ่ายทำที่นี่ เช่น ภาพยนตร์ปี 2024 เรื่องเซลล์ขยันพันธุ์เดือด（Hataraku Saibō）และละครโทรทัศน์ปี 2021 เรื่องอิจิเคอิ โนะ คาราสุ（Ichikei no Karasu）
ยังใช้เป็นสถานที่จัดคอนเสิร์ต นิทรรศการศิลปะ และโบสถ์ใต้ดิน จึงได้รับความสนใจในฐานะพื้นที่จัดกิจกรรมด้วย
เมื่อเปรียบเทียบผนังส่วนที่แสงส่องถึงกับส่วนที่อยู่ในเงา คุณจะรู้สึกถึงมิติและบรรยากาศที่ต่างกันแม้เป็นพื้นที่หินเดียวกัน
แม้ต้องการตามหาจุดที่ปรากฏในผลงาน ก็ควรชมภายในขอบเขตและตามคำแนะนำของสถานที่
ไปพิพิธภัณฑ์โอยะแต่งตัวยังไง เตรียมเสื้อคลุมและรองเท้าเดินสบายแม้ในฤดูร้อน
การเลือกเสื้อผ้าโดยคำนึงถึงความหนาวและความคล่องตัวของเท้าจะช่วยให้ชมทิวทัศน์ใต้ดินได้อย่างสบายใจ
ในเหมืองอุณหภูมิประมาณ 13°C แม้เป็นฤดูร้อน ควรนำเสื้อคลุมไปด้วย
นำเสื้อคลุมไป และตรวจสอบอุณหภูมิภายในจากเว็บไซต์ก่อนมา
อุณหภูมิในเหมืองเฉลี่ยตลอดปีประมาณ 8°C และแม้เป็นฤดูร้อนก็อยู่ที่ประมาณ 13°C
อย่าเลือกเสื้อผ้าจากความร้อนบนพื้นดินเพียงอย่างเดียว ควรเตรียมเสื้อคลุมที่ถอดใส่ง่าย
ขณะนี้หยุดบริการยืมผ้าห่ม จึงควรนำเสื้อผ้าที่ปรับความอบอุ่นได้เองไปด้วยเพื่อความมั่นใจ
เตรียมรองเท้าและสัมภาระให้เดินขึ้นลงบันไดสะดวก
เส้นทางชมใต้ดินต้องผ่านบันได จึงเหมาะกับรองเท้าคู่ที่ใส่คุ้นเคยและเดินสบาย
จัดสัมภาระให้ใช้มือได้สะดวกขณะเดินบนบันได
- เลือกกระเป๋าที่ช่วยให้มือทั้งสองข้างว่าง
- เก็บเสื้อคลุมให้หยิบและใส่กลับได้ง่าย
- เก็บกล้องและสมาร์ตโฟนระหว่างเดิน
หากมากับเด็ก ควรพิจารณาด้วยว่าเด็กเดินบนบันไดตามจังหวะของตัวเองได้หรือไม่ เพื่อวางแผนชมโดยไม่ต้องเร่งรีบ
ห้ามใช้รถเข็นและรถเข็นเด็ก ผู้ที่กังวลเรื่องการเดินควรปรึกษาล่วงหน้า
ไม่สามารถเข้าชมโดยใช้รถเข็น รถเข็นเด็ก หรือรถช่วยเดินแบบเข็นได้
สำหรับผู้ที่เดินลำบาก มีบริการพาชมเหมืองใต้ดินด้วยรถกอล์ฟแบบจองล่วงหน้า เฉพาะวันธรรมดาที่สามารถให้บริการได้ โดยเสียค่าบริการแยกจากค่าเข้าชม
อาจไม่รับบริการในช่วงโกลเดนวีค（Golden Week） โอบง（Obon） วันที่มีรถบัสกรุ๊ปทัวร์หนาแน่น หรือวันที่มีการทำข่าวและถ่ายทำ อีกทั้งจองในวันเดียวกันไม่ได้ จึงควรโทรสอบถามเงื่อนไขจากสถานที่ที่ 028-652-1232
กฎถ่ายรูปและมารยาทที่พิพิธภัณฑ์โอยะ
การถ่ายรูปภายในมีกฎเกี่ยวกับอุปกรณ์ จุดที่หยุดยืน และเนื้อหาที่ถ่าย
ก่อนคิดถึงองค์ประกอบภาพที่อยากถ่าย ให้ตรวจสอบก่อนว่าเป็นจุดที่เว้นทางเดินให้ผู้อื่นได้หรือไม่
ห้ามใช้ขาตั้งกล้องและไม้เซลฟี พร้อมระวังจุดที่หยุดถ่ายรูป
ห้ามใช้อุปกรณ์ถ่ายภาพ เช่น ขาตั้งกล้องสามขา ขาตั้งขาเดียว และไม้เซลฟี รวมทั้งห้ามหยุดถ่ายรูปบนบันได ชานพักบันได และทางเดินแคบ
ไม่อนุญาตให้ยึดกล้องกับพื้นหรือราวจับเพื่อถ่ายภาพด้วย
แนวทางปฏิบัติขณะถ่ายภาพสรุปได้ดังนี้
| สถานการณ์ | สิ่งที่ควรทำ | สิ่งที่ควรหลีกเลี่ยง |
|---|---|---|
| การถือกล้อง | ถือกล้องถ่ายด้วยมือ | ใช้ขาตั้งกล้องสามขา ขาตั้งขาเดียว หรือไม้เซลฟี |
| บันไดและทางเดินแคบ | ให้ความสำคัญกับการสัญจรก่อน | หยุดยืนถ่ายรูป |
| เมื่อถ่ายรูปเสร็จ | เปิดพื้นที่ให้คนอื่น | ครอบครองพื้นที่ |
ควรคำนึงถึงคนรอบข้างที่อาจติดภาพ และเปิดพื้นที่ให้ผู้อื่นเมื่อถ่ายเสร็จ เพื่อให้ผู้เข้าชมคนอื่นเพลิดเพลินกับทิวทัศน์ได้เช่นกัน
ถ่ายคอสเพลย์หรือใช้อุปกรณ์ประกอบมีค่าใช้จ่ายและต้องยื่นขอล่วงหน้า
การถ่ายแบบจัดท่าเหมือนนางแบบหรือนายแบบ การใช้ตุ๊กตาหรืออุปกรณ์ประกอบ รวมถึงการถ่ายคอสเพลย์หรือแต่งกายแปลกตา มีค่าใช้จ่ายและต้องยื่นคำขอพร้อมรับอนุญาตล่วงหน้า
ห้ามถ่ายภาพนานตั้งแต่ 2 ชั่วโมงขึ้นไปโดยไม่ได้รับอนุญาต หากวางแผนถ่ายเป็นเวลานาน ควรปรึกษาสถานที่ก่อน
ภาพวิดีโอที่ถ่ายภายในไม่สามารถนำไปใช้เชิงพาณิชย์โดยไม่ได้รับอนุญาต หากต้องการใช้ในโฆษณาหรือวัตถุประสงค์คล้ายกัน ควรปรึกษาสถานที่
วิธีไปพิพิธภัณฑ์โอยะ พร้อมตรวจสอบเวลาเปิดและค่าเข้า
หากใช้ขนส่งสาธารณะ การตรวจสอบทั้งรถบัสประจำทางจากสถานีอุตสึโนมิยะและเที่ยวขากลับจะช่วยให้วางแผนชมได้ง่ายขึ้น
จากสถานีอุตสึโนมิยะนั่งรถบัสประจำทางประมาณ 20–30 นาที
จากสถานี JR อุตสึโนมิยะ（JR Utsunomiya Station）ให้ขึ้นรถที่ชานชาลาหมายเลข 6 ทางออกตะวันตก ส่วนสถานีโทบุอุตสึโนมิยะ（Tōbu Utsunomiya Station）ให้ขึ้นที่ป้ายโทบุเอกิมาเอะ（Tōbu-ekimae） โดยขึ้นรถสายไปโอยะ–ทาเตอิวะ（Ōya–Tateiwa） ลงป้ายชิเรียวคังอิริงูจิ（Shiryōkan-iriguchi）แล้วเดินประมาณ 5 นาที
ใช้เวลานั่งรถบัสประมาณ 30 นาทีจากสถานี JR อุตสึโนมิยะ และประมาณ 20 นาทีจากสถานีโทบุอุตสึโนมิยะ
จุดขึ้นรถต่างกันตามสถานีที่ใช้ ควรตรวจสอบปลายทางและตารางเวลาจากข้อมูลของคันโตจิโดฉะ（Kantō Jidōsha）
ยังมีบัตรเที่ยวโอยะ 1 วัน（Ōya-kankō-ichinichi-jōshaken）ที่ใช้รถบัสประจำทางระหว่างสถานี JR อุตสึโนมิยะกับโอยะ–ทาเตอิวะได้ไม่จำกัด 1 วัน พร้อมบัตรเข้าพิพิธภัณฑ์โอยะและวัดโอยะ（Ōya-ji หรือโอยะคันนง Ōya Kannon） จำหน่ายที่ศูนย์ข้อมูลท่องเที่ยวสถานี JR อุตสึโนมิยะและสถานที่อื่น ๆ
การบันทึกชื่อป้ายเป็นภาษาญี่ปุ่นไว้ในสมาร์ตโฟนจะช่วยเวลาสอบถามจุดหมายได้ด้วย
หากขับรถ ควรตรวจสอบลานจอดรถและการตั้งค่าระบบนำทาง
หากขับรถ ใช้เวลาประมาณ 12 นาที（ประมาณ 8 กม.）จากทางแยกต่างระดับอุตสึโนมิยะ（Utsunomiya IC）บนทางด่วนโทโฮกุ（Tōhoku Expressway） และประมาณ 20 นาที（ประมาณ 13 กม.）จากทางแยกต่างระดับคานุมะ（Kanuma IC）
รถยนต์นั่งทั่วไปจอดฟรีได้ที่ลานจอดรถหมายเลข 2–4 ส่วนลานหมายเลข 1 สำหรับรถบัสกรุ๊ปทัวร์และผู้ที่เดินลำบากโดยเฉพาะ
เนื่องจากพื้นที่กว้าง การค้นหาด้วยที่อยู่อาจนำทางเข้าไปในภูเขา ควรป้อนชื่อสถานที่หรือหมายเลขโทรศัพท์ในระบบนำทางรถยนต์
ตรวจสอบเวลาเปิด วันหยุด และเวลาปิดรับผู้เข้าชมที่เปลี่ยนตามฤดูกาล
เวลาเปิดและวันหยุดต่างกันตามฤดูกาล และอาจปิดชั่วคราวด้วย
เดือนเมษายน–พฤศจิกายน เปิด 9:00–17:00 น.（ปิดรับผู้เข้าชม 16:30 น.） และไม่มีวันหยุดตลอดช่วงนี้
เดือนธันวาคม–มีนาคม เปิด 9:30–16:30 น.（ปิดรับผู้เข้าชม 16:00 น.） ปิดทุกวันอังคาร（หากตรงกับวันหยุดราชการจะปิดวันถัดไป）
วันที่ 26 ธันวาคม–3 มกราคมเป็นช่วงปิดสิ้นปีและปีใหม่ และอาจปิดชั่วคราวหรือปรับเวลาทำการให้สั้นลงเมื่อมีสภาพอากาศไม่ดี เช่น พายุไต้ฝุ่น
เมื่อกำหนดเวลาที่จะมาถึง ควรแยกเวลาปิดกับเวลาปิดรับผู้เข้าชมให้ถูกต้อง
ผู้ที่ค่อย ๆ ดูผิวหินกับผู้ที่เน้นถ่ายรูปอาจเดินชมด้วยความเร็วต่างกัน จึงควรเผื่อเวลาไปจนถึงการเดินทางกลับเพื่อความสบายใจ
ค่าเข้าผู้ใหญ่ 1,000 เยน ชำระด้วยเงินสดเท่านั้น
ค่าเข้าชมชำระด้วยเงินสดเท่านั้น
ค่าเข้าผู้ใหญ่ 1,000 เยน นักเรียนประถมและมัธยมต้น 400 เยน ส่วนเด็กก่อนวัยเรียนเข้าฟรี
กรุ๊ปตั้งแต่ 20 คนขึ้นไปคิดค่าผู้ใหญ่ 800 เยน นักเรียนประถมและมัธยมต้น 350 เยน และเมื่อแสดงสมุดประจำตัวผู้พิการทางร่างกายจะได้ราคาเท่ากับกรุ๊ป
ก่อนมา ควรตรวจสอบประเภทค่าเข้าและเตรียมเงินสดเยนญี่ปุ่นให้ตรงกับจำนวนคน
ตรวจสอบราคาและข้อมูลการเปิดบริการจากทั้งคำแนะนำการใช้สถานที่และประกาศล่าสุดก่อนออกเดินทาง
วิธีหลีกเลี่ยงความแออัดช่วงโอบงและวันหยุดยาว
คาดว่าบริเวณย่านโอยะจะแออัดในช่วงวันหยุดยาว เช่น โอบงและซิลเวอร์วีค（Silver Week）
ช่วงที่มีผู้มาเยือนมากอาจมีลานจอดรถชั่วคราว รถบัสเสริม หรือบริการจอดรถแล้วต่อรถบัส จึงควรตรวจสอบประกาศล่าสุดก่อนออกเดินทาง
หากต้องการชมอย่างสงบ ลองเลือกวันธรรมดาหรือช่วงเพิ่งเปิด พร้อมตรวจสอบความหนาแน่นจากกรุ๊ปเข้าชมด้วย
วิธีชมห้องนิทรรศการและมารยาทระหว่างอยู่ใต้ดิน
เมื่อมองตามลำดับการขุด ขนส่ง และใช้หินโอยะ คุณจะเพลิดเพลินกับทิวทัศน์ใต้ดินในฐานะประวัติศาสตร์อุตสาหกรรม
ตรวจสอบเนื้อหาจัดแสดงและการปิดห้องนิทรรศการเพื่อปรับปรุง
ห้องนิทรรศการจัดแสดงเครื่องมือ เช่น อีเต้อและโครงแบกหิน รวมถึงเครื่องจักรยุคแรกและเครื่องขุดปัจจุบัน ตลอดจนประวัติการขนส่งหินที่เปลี่ยนจากแพ รถม้า และรถรางเหมือง มาเป็นรถไฟและรถบรรทุก
เครื่องมือช่างหินโอยะและเอกสารที่เกี่ยวข้องจำนวน 203 รายการซึ่งพิพิธภัณฑ์โอยะเป็นเจ้าของ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมพื้นบ้านที่จับต้องได้ของชาติเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2026
ห้องนิทรรศการอาจไม่เปิดให้ชมบางช่วงเนื่องจากงานปรับปรุงหรือเหตุอื่น จึงควรตรวจสอบสถานะการเปิดแยกจากอดีตเหมืองใต้ดิน
ห้องนิทรรศการมีแผนปิดปรับปรุงตั้งแต่เดือนธันวาคม โดยมุ่งเปิดอีกครั้งในฤดูใบไม้ผลิปีถัดไป แต่การชมพื้นที่ใต้ดินยังเปิดตามปกติ
เมื่อมีโอกาสอ่านคำอธิบายเครื่องมือและการทำงาน ลองเชื่อมกับรอยขุดที่เห็นใต้ดิน จะเห็นภาพงานตัดหินได้ชัดเจนขึ้น
หลีกเลี่ยงการกินดื่มและส่งเสียงดังในเหมืองใต้ดิน
ห้ามรับประทานอาหารและเครื่องดื่มภายในเหมืองใต้ดิน
ควรกินดื่มก่อนลงหรือหลังขึ้นจากใต้ดิน โดยตรวจสอบก่อนว่าบริเวณใดอนุญาตให้รับประทานได้
ห้ามส่งเสียงดัง เล่นเครื่องดนตรี หรือเต้นบนเวทีหินภายใน จึงควรเดินชมอย่างเงียบสงบ
โดยหลักแล้วไม่อนุญาตให้เข้าหลังดื่มแอลกอฮอล์ หากวางแผนรวมกับมื้ออาหาร ควรใส่ใจลำดับการเข้าชมด้วย
ไม่สามารถพาสัตว์เลี้ยงเข้าชมได้ แม้จะใส่ในกรงหรือกระเป๋าก็ตาม
ร้านที่แวะได้ก่อนหรือหลังชม และเอกสารแนะนำภาษาต่างประเทศ
ร้านโอยะมิวเซียม ร็อกไซด์มาร์เก็ต（OYA MUSEUM ROCKSIDE MARKET）มีอาหารว่าง เจลาโต และกาแฟแบบซื้อกลับ
ยังมีของฝาก เช่น งานแกะสลักหินโอยะและผ้าเช็ดมือเทนูกุอิย้อมแบบมิยาโซเมะ（Miyazome） พร้อมลานระเบียงไม้กลางแจ้งให้นั่งพัก
หากมีผู้ร่วมเดินทางที่ไม่คุ้นภาษาญี่ปุ่น ควรสอบถามสถานที่ก่อนมาว่ามีเอกสารแนะนำภาษาต่างประเทศหรือไม่ และรับได้อย่างไร
สรุปการเตรียมตัวเที่ยวพิพิธภัณฑ์โอยะ
ที่พิพิธภัณฑ์โอยะ คุณจะสัมผัสความกว้างใหญ่ของพื้นที่ใต้ดินและงานขุดหินโอยะ ผ่านเสาหินและร่องรอยการขุดด้วยมือที่เหลืออยู่ในอดีตเหมืองขนาดประมาณ 20,000 ตารางเมตร
เตรียมเสื้อคลุมและรองเท้าเดินสบายแม้เป็นฤดูร้อน พร้อมตรวจสอบกฎถ่ายรูป การเปิดห้องนิทรรศการ เวลาเปิด ค่าเข้าที่ต้องจ่ายเงินสด และการเดินทางไปกลับ ก็จะชมได้อย่างสบายใจแม้เป็นครั้งแรก
หลังเข้าชม ลองสังเกตอาคารหินระหว่างเดินเที่ยวเมือง แล้วเพลิดเพลินกับวัฒนธรรมหินโอยะที่ยังมีชีวิตอยู่ในอุตสึโนมิยะ
รีวิว (0)