ศาลเจ้าโออาซาฮิโกะ (Ōasahiko-jinja) คืออะไร รู้จักศาลเจ้าอิจิโนมิยะ (Ichinomiya) แห่งแคว้นอาวะ (Awa) ที่ชาวนารูโตะ (Naruto) เคารพ
ศาลเจ้าโออาซาฮิโกะตั้งอยู่ในย่านโออาซะ (Ōasa-chō) เมืองนารูโตะ จังหวัดโทคุชิมะ (Tokushima) เป็นศาลเจ้าอิจิโนมิยะแห่งแคว้นอาวะ และมีชื่อเสียงในฐานะศาลเจ้าที่มีศักดิ์สูงสุดของจังหวัด
คนในท้องถิ่นเรียกกันว่า “โออาซะซัง” (Ōasa-san) หรือ “โอวาซะฮัง” (Owasa-han) และเป็นที่ศรัทธาของผู้ที่มาขอพรเรื่องความปลอดภัยในการเดินทางและปัดเป่าเคราะห์ร้าย
ภายในบริเวณมีต้นการบูรยักษ์ศักดิ์สิทธิ์ และสะพานเยอรมันหรือดอยต์สึบาชิ (Doitsu-bashi) ที่สร้างโดยทหารเยอรมันซึ่งตกเป็นเชลยในสงครามโลกครั้งที่ 1 นอกจากสักการะแล้ว ยังเดินชมและเรียนรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นไปพร้อมกันได้
ความหมายของ “อิจิโนมิยะแห่งแคว้นอาวะ” และศักดิ์ของศาลเจ้า
อาวะเป็นชื่อแคว้นเดิมของพื้นที่ซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดโทคุชิมะ ส่วนอิจิโนมิยะ เป็นคำเรียกศาลเจ้าที่ได้รับความเคารพในฐานะศูนย์กลางของแต่ละแคว้นในอดีต
ในบัญชีรายชื่อศาลเจ้าเอ็งงิชิกิจินเมียวโจ (Engishiki Jinmyōchō) ซึ่งรวบรวมขึ้นในสมัยเฮอัน (Heian) มีการระบุศาลเจ้าแห่งนี้เป็นเมียวจินไทฉะ (Myōjin Taisha) ซึ่งเป็นศาลเจ้าระดับสูง
ในสมัยเมจิ (Meiji) ศาลเจ้าได้รับการจัดลำดับเป็นโคกุเฮจูฉะ (Kokuhei Chūsha) และยังคงได้รับความเคารพในฐานะศาลเจ้าสำคัญที่เป็นตัวแทนของจังหวัดโทคุชิมะ
เทพเจ้าประจำศาลเจ้าแห่งนี้ยังได้รับการเคารพในฐานะเทพผู้คุ้มครองผืนดินและผู้คนในอาวะและอาวาจิ (Awaji)
กล่าวกันว่าในสมัยเอโดะ (Edo) ตระกูลฮาจิสุกะ (Hachisuka) ผู้ครองแคว้นโทคุชิมะ เคารพเทพเจ้าของศาลเจ้าในฐานะโซอุบุสุนางามิ (Sō-ubusuna-gami) หรือเทพผู้คุ้มครองถิ่นกำเนิดของทั้งสองแคว้นอาวะและอาวาจิ
หากรู้คำศัพท์ที่เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาสักเล็กน้อย ก็จะอ่านป้ายชื่อศาลเจ้าและคำอธิบายในบริเวณ พร้อมเชื่อมโยงกับวิถีชีวิตของท้องถิ่นได้
เทพเจ้าประจำศาลเจ้าโออาซาฮิโกะและพรที่ผู้คนนิยมขอ
เทพเจ้าที่ประดิษฐานอยู่คือ โออาซาฮิโกะโนะโอคามิ (Ōasahiko-no-Ōkami) และซารุตาฮิโกะโนะโอคามิ (Sarutahiko-no-Ōkami)
เชื่อกันว่าโออาซาฮิโกะโนะโอคามิคือเทพอาเมะโนะฟุโตดามะโนะมิโกโตะ (Ame-no-Futodama-no-Mikoto)
ประวัติความเป็นมาของศาลเจ้ามีตำนานเกี่ยวกับการบุกเบิกอาวะและการปลูกป่านกับต้นโคโซะ (Kōzo) หรือปอสา โดยโออาซาฮิโกะโนะโอคามิได้รับการประดิษฐานในฐานะเทพผู้คุ้มครองท้องถิ่น
ตามตำนานของศาลเจ้า จุดเริ่มต้นมาจากอาเมะโนะโทมิโนะมิโกโตะ (Ame-no-Tomi-no-Mikoto) ผู้เผยแพร่การปลูกป่านและปอสาในสมัยจักรพรรดิจิมมุ (Jimmu) ได้ประดิษฐานเทพอาเมะโนะฟุโตดามะโนะมิโกโตะผู้เป็นบรรพบุรุษให้เป็นเทพผู้คุ้มครอง
ซารุตาฮิโกะโนะโอคามิเป็นที่รู้จักในตำนานว่าเป็นเทพผู้นำทาง ที่ศาลเจ้าโออาซาฮิโกะ ผู้คนศรัทธาว่าเทพองค์นี้ให้การคุ้มครองด้านการปัดเป่าภัยจากทิศทาง เคราะห์ร้าย และความปลอดภัยในการเดินทาง
กล่าวกันว่าเดิมซารุตาฮิโกะโนะโอคามิได้รับการประดิษฐานอยู่บนยอดภูเขาโออาซะ (Ōasa-yama) ด้านหลังศาลเจ้า
โฮโยเกะ (Hōyoke) คือการขอพรให้ปัดเป่าภัยที่เกี่ยวข้องกับทิศทาง
เมื่อรับพิธีขอพรโฮโยเกะ จะได้รับทรายที่เชื่อกันว่ามีดวงจิตของเทพเจ้าสถิตอยู่
คำศัพท์ที่เป็นประโยชน์เมื่ออ่านคำแนะนำภายในบริเวณศาลเจ้า สรุปได้ดังนี้
| คำศัพท์ | คำอ่าน | ความหมายโดยสังเขป |
|---|---|---|
| อิจิโนมิยะ | Ichinomiya | ศาลเจ้าศูนย์กลางของแคว้นในอดีต |
| โกไซจิน | Gosaijin | เทพเจ้าที่ประดิษฐานอยู่ |
| โกชินโบกุ | Goshinboku | ต้นไม้ที่ผู้คนเคารพบูชา |
| มัชชะ | Massha | ศาลเจ้าที่อยู่ในสังกัดของศาลเจ้าหลัก |
| เมียวจินไทฉะ | Myōjin Taisha | ศาลเจ้าที่เอ็งงิชิกิจัดให้มีศักดิ์สูงเป็นพิเศษ |
| โอคุมิยะ | Okumiya | ศาลเจ้าที่เกี่ยวเนื่องกับศาลเจ้าหลัก ประดิษฐานอยู่บนยอดเขาหรือสถานที่ลักษณะเดียวกัน |
ไฮไลท์ศาลเจ้าโออาซาฮิโกะ โทริอิขนาดใหญ่ ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ และอาคารศาลเจ้า
เมื่อมาเยือนศาลเจ้าโออาซาฮิโกะ ลองมองจากแนวต้นไม้ริมทางเข้าสู่ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์และอาคารศาลเจ้า จะได้ชื่นชมทัศนียภาพที่ธรรมชาติและความศรัทธาผสานกัน
เดินตามทางที่มีโทริอิสูง 14 เมตรและโคมหินเรียงราย
บริเวณปากทางสู่ศาลเจ้ามีเสาโทริอิขนาดใหญ่ตั้งอยู่ ถัดเข้าไปเป็นแนวต้นไม้ที่มีต้นการบูรเป็นหลักและโคมหินเรียงต่อกัน
เสาโทริอิขนาดใหญ่สูง 14 เมตร และตลอดทางเข้ามีโคมหิน 100 ต้นเรียงรายเคียงกับแนวต้นการบูร
เมื่อมาถึง ลองมองตำแหน่งการจัดวางเสาโทริอิและโคมหินด้วย แทนที่จะมุ่งตรงไปยังอาคารศาลเจ้าเพียงอย่างเดียว
หากต้องการหยุดระหว่างเดิน ควรดูการสัญจรรอบตัวและเลือกจุดที่ไม่ขวางทางผู้มาสักการะ เพื่อจะได้ชมอย่างสบายใจ
เงยชมต้นการบูรยักษ์ศักดิ์สิทธิ์ อนุสรณ์ธรรมชาติของเมืองนารูโตะ
ต้นการบูรยักษ์ภายในบริเวณได้รับการเคารพในฐานะต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ของศาลเจ้า และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์ธรรมชาติของเมืองนารูโตะในปี 1995 (ปีเฮเซที่ 7)
กล่าวกันว่ามีอายุประมาณ 1000 ปี แม้จะมีการประเมินว่าอายุราว 800 ปีด้วย และเป็นต้นการบูรที่ใหญ่ที่สุดในเมือง
กิ่งแผ่จากทิศเหนือถึงทิศใต้เป็นระยะประมาณ 26.3 เมตร เรือนยอดกว้างราวกับโอบคลุมพื้นที่ศาลเจ้า
ลำต้นหลักมีเชือกศักดิ์สิทธิ์ชิเมนาวะ (Shimenawa) พันรอบอยู่ ภาพต้นไม้ที่ล้อมด้วยเสาหินนี้กลายเป็นสัญลักษณ์ของศาลเจ้าด้วย
หากสังเกตทั้งลำต้นหนาและกิ่งที่แผ่ขึ้นด้านบน จะเห็นรูปทรงของต้นไม้ได้อย่างมีมิติมากขึ้น
ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เป็นสิ่งเคารพบูชาที่สำคัญ จึงควรเคารพป้ายและรั้วรอบต้นไม้ พร้อมชมจากจุดที่เปิดให้เข้าชม
สักการะที่หอสักการะแล้วเดินชมศาลเจ้าย่อย
เริ่มจากสักการะที่หอสักการะก่อน แล้วจึงเดินชมบริเวณโดยรอบ จะช่วยแบ่งช่วงเวลาสักการะกับเดินเล่นได้ชัดเจน
ภายในบริเวณมีศาลเจ้าย่อย เช่น ศาลเจ้าโทโยอุเกะ (Toyouke-sha) ซึ่งประดิษฐานเทพแห่งอาหาร และศาลเจ้ายามะ (Yama-jinja) ซึ่งประดิษฐานเทพแห่งภูเขา
นอกจากนี้ยังมีศาลเจ้านิชิโนมิยะ (Nishinomiya-sha) ศาลเจ้าซุยจิน (Suijin-sha) และศาลเจ้าเท็น (Ten-jinja) รวมถึงศาลเจ้าย่อยอีกหลายแห่งกระจายอยู่ในบริเวณ
เมื่อระลึกว่าศาลเจ้าเล็กแต่ละแห่งมีความเชื่อของตนเอง ก็จะช่วยให้สนใจว่าคนในท้องถิ่นอธิษฐานเรื่องใดในชีวิตประจำวัน
ไม่จำเป็นต้องรีบเดินให้ครบทุกแห่ง ลองอ่านคำแนะนำแล้วแวะสักการะศาลเจ้าที่สนใจอย่างสงบ
ประวัติศาสตร์ความสัมพันธ์กับทหารเยอรมันที่สะพานเยอรมันและสะพานแว่นตาหรือเมงาเนะบาชิ (Megane-bashi)
สะพานหินภายในบริเวณบอกเล่าความเกี่ยวข้องระหว่างท้องถิ่นแห่งนี้กับทหารเยอรมันซึ่งตกเป็นเชลยในสงครามโลกครั้งที่ 1
โครงสร้างหินและที่มาการสร้างสะพานเยอรมัน โบราณสถานของจังหวัดโทคุชิมะ
สะพานเยอรมัน เป็นสะพานโค้งก่อหินที่สร้างโดยทหารเยอรมันผู้ใช้ชีวิตอยู่ในค่ายเชลยศึกบันโด (Bandō Furyo Shūyōjo) ด้วยเทคนิควิศวกรรมโยธาจากบ้านเกิด
ค่ายเชลยศึกบันโดตั้งอยู่ในพื้นที่ฮิโนกิ (Hinoki) ย่านโออาซะ เมืองนารูโตะในปัจจุบัน กล่าวกันว่าทหารเยอรมันสร้างสะพานแห่งนี้ขึ้นในช่วงก่อนเดินทางกลับประเทศ
คำว่า “ฟุเรียว” (Furyo) หมายถึงเชลยศึก และปรากฏในคำอธิบายเกี่ยวกับประวัติของค่ายด้วย
สะพานแห่งนี้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่แสดงถึงแนวทางบริหารค่ายอย่างเปิดกว้าง และการติดต่อแลกเปลี่ยนระหว่างทหารเยอรมันกับคนท้องถิ่นในยุคนั้น
สะพานได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของจังหวัดโทคุชิมะเมื่อวันที่ 30 มกราคม 2004 (ปีเฮเซที่ 16) โดยได้รับการยกย่องที่ใช้เทคนิคยุโรปก่อสร้างในพื้นที่ซึ่งขาดแคลนวัสดุในสมัยไทโช (Taishō)
ลองชมการวางหินและรูปทรงโค้งจากจุดที่เปิดให้ชม จะช่วยให้เห็นฝีมือของผู้สร้างสะพานด้วย
สะพานแว่นตาโค้งคู่และช่วงชมใบไม้เปลี่ยนสี
สะพานแว่นตา ก็สร้างโดยทหารเยอรมันเช่นกัน จุดเด่นคือส่วนโค้ง 2 ช่วงที่เชื่อมต่อกัน
ปัจจุบันสะพานทอดข้ามสระที่เรียกว่า “ชิงงันโนะคางามิอิเกะ” (Shingan-no-Kagami-ike)
เชื่อว่าสร้างในช่วงเดียวกับสะพานเยอรมัน พร้อมทางเดินปูหินสำหรับเดินเล่นโดยรอบ และยังบอกเล่าเรื่องราวความเป็นอยู่ในยุคนั้นภายในศาลเจ้า
สวนมารุยามะ (Maruyama Park) ด้านหลังศาลเจ้าเป็นจุดชมใบไม้เปลี่ยนสีที่มีต้นเมเปิลและต้นฮาเซะเปลี่ยนสีสวยงาม
ช่วงชมใบไม้เปลี่ยนสีของจุดต่าง ๆ ในเมือง รวมถึงสวนมารุยามะ โดยทั่วไปคือปลายเดือนพฤศจิกายนถึงต้นเดือนธันวาคมของทุกปี
เมื่อเดินชมสะพานและทางเดินรอบ ๆ ให้ปฏิบัติตามป้ายในพื้นที่ พร้อมตรวจสอบขอบเขตที่เปิดให้เข้าชม
หากอยากรู้ภูมิหลังของความสัมพันธ์นี้มากขึ้น สามารถเพิ่มพิพิธภัณฑ์เยอรมันเมืองนารูโตะ (Naruto German House) ซึ่งบอกเล่าชีวิตในค่ายของทหารเยอรมันและความสัมพันธ์กับท้องถิ่น ไว้ในแผนเที่ยวบริเวณใกล้เคียงได้
เรียนรู้ประวัติค่ายเชลยศึกบันโดที่พิพิธภัณฑ์เยอรมันเมืองนารูโตะใกล้ศาลเจ้า
พิพิธภัณฑ์เยอรมันเมืองนารูโตะเป็นสถานที่แนะนำเรื่องราวของค่ายเชลยศึกบันโด ซึ่งเคยคุมขังเชลยศึกทหารเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1
ค่ายได้รับการประเมินว่าเป็นค่ายต้นแบบจากแนวทางบริหารอย่างมีมนุษยธรรม ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงเอกสารและสิ่งของที่บอกเล่าการแลกเปลี่ยนระหว่างทหารเยอรมันกับชาวบ้าน
ค่ายเชลยศึกบันโดยังเป็นที่รู้จักในฐานะสถานที่แรกในเอเชียที่มีการบรรเลง “ซิมโฟนีหมายเลข 9” ของลุดวิก ฟาน เบโทเฟน (Ludwig van Beethoven) ครบทุกท่อนในรูปแบบคอนเสิร์ต
พื้นที่เดิมของค่ายได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานระดับชาติชื่อ “ซากค่ายเชลยศึกบันโด” เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2018 (ปีเฮเซที่ 30)
พิพิธภัณฑ์เยอรมันเปิดเวลา 9:30–17:00 น. (เข้าชมได้ถึง 16:30 น.) ปิดทุกวันจันทร์ที่ 4 ของเดือน (หากตรงกับวันหยุดนักขัตฤกษ์จะปิดวันถัดไป) และวันที่ 28–31 ธันวาคม
ค่าเข้าห้องจัดแสดงเอกสารประวัติศาสตร์ ผู้ใหญ่ 400 เยน นักเรียนประถมและมัธยมต้น 100 เยน เดินจากสถานี JR บันโด (Bandō Station) ประมาณ 25 นาที
ข้อควรรู้ก่อนไหว้ศาลเจ้าโออาซาฮิโกะครั้งแรก วิธีสักการะและมารยาทถ่ายรูป
เมื่อสักการะ ควรเข้าใจความหมายของแต่ละขั้นตอน และให้ความสำคัญกับการเคารพเวลาและพื้นที่ของผู้ที่กำลังอธิษฐานอยู่เสมอ
วิธีล้างมือและบ้วนปากเพื่อชำระล้างที่จุดน้ำชำระโจซุ (Chōzu)
โจซุ คือการชำระมือและปากก่อนสักการะ เพื่อเตรียมกายใจให้พร้อม
หากมีฮิชากุ (Hishaku) หรือกระบวยตักน้ำ โดยทั่วไปจะเริ่มจากล้างมือซ้ายและขวา แล้วใช้มือรองน้ำเพื่อบ้วนปาก
อย่าให้ปากสัมผัสกระบวยโดยตรง หากมีป้ายแนะนำวิธีใช้อุปกรณ์หรือสถานะการใช้งาน ให้ปฏิบัติตามป้ายนั้น
เข้าใจความหมายของการโค้ง 2 ครั้ง ตบมือ 2 ครั้ง และโค้งอีก 1 ครั้ง
หลักพื้นฐานในการสักการะศาลเจ้าคือโค้ง 2 ครั้ง ตบมือ 2 ครั้ง และโค้งอีก 1 ครั้งเรียกว่า นิไฮ นิฮากุชุ อิปไป (Nihai, Nihakushu, Ippai) ซึ่งศาลเจ้าโออาซาฮิโกะก็ใช้วิธีสักการะนี้เช่นกัน
โค้งคำนับลึก 2 ครั้ง ตบมือ 2 ครั้ง แล้วพนมมือ ระลึกถึงคำขอบคุณหรือคำอธิษฐานในใจ ก่อนจบด้วยการโค้งคำนับลึกอีก 1 ครั้ง
แม้ยังไม่คุ้นเคยก็ไม่ต้องรีบ เพียงจัดท่าทางให้เรียบร้อยและสักการะอย่างตั้งใจก็เพียงพอ
ตรวจสอบป้ายและสถานการณ์รอบตัวก่อนถ่ายรูป
หากต้องการถ่ายรูป ควรตรวจสอบคำแนะนำในพื้นที่ว่าถ่ายได้ที่ใดและถ่ายสิ่งใดได้บ้าง หากไม่แน่ใจให้สอบถามศาลเจ้า
หากจะถ่ายภายในอาคารหรือพิธีกรรม ควรสอบถามก่อนว่าถ่ายได้หรือไม่
หลีกเลี่ยงการหันกล้องไปยังผู้ที่กำลังอธิษฐานโดยไม่ได้รับอนุญาต หรือขวางคิวสักการะและทางเดินเพื่อจัดองค์ประกอบภาพ
ข้อควรคำนึงทั่วไปเมื่อมาเยือนศาลเจ้า แบ่งตามสถานการณ์ได้ดังนี้
| สถานการณ์ | สิ่งที่ควรทำ | สิ่งที่ควรหลีกเลี่ยง |
|---|---|---|
| เดินลอดโทริอิ | คำนับก่อนเดินเข้าไป | ยืนครองพื้นที่ทางเข้า |
| หน้าหอสักการะ | รอตามลำดับ | เร่งผู้ที่กำลังอธิษฐาน |
| พูดคุยภายในบริเวณ | ระมัดระวังระดับเสียง | ส่งเสียงดังเอะอะ |
| ถ่ายรูปเป็นที่ระลึก | คำนึงถึงคนรอบข้าง | กีดขวางทางเดิน |
เครื่องรางและพิธีขอพรศาลเจ้าโออาซาฮิโกะ เวลาให้บริการและสิ่งที่ควรตรวจสอบ
หากต้องการรับเครื่องรางหรือลงทะเบียนรับพิธีขอพร ควรตรวจสอบเวลาให้บริการของแต่ละอย่างควบคู่กับเวลาเข้าสักการะ
ประเภทเครื่องรางและเงินถวายโดยประมาณ
สิ่งมงคลที่ศาลเจ้ามอบให้มีทั้งเครื่องรางชิงงันมาโมริ (Shingan-mamori) สำหรับคำอธิษฐานในใจ และอันซังมาโมริ (Anzan-mamori) สำหรับการคลอดปลอดภัย
“จูโยะ” (Juyo) เป็นคำที่ใช้เมื่อรับเครื่องรางหรือแผ่นยันต์จากศาลเจ้า
เงินที่ถวายเมื่อรับเครื่องรางหรือสิ่งมงคลเรียกว่า ฮัตสึโฮเรียว (Hatsuho-ryō)
ชิงงันมาโมริและอันซังมาโมริขนาดเล็กอย่างละ 1,000 เยน ไซวาอิมาโมริ (Saiwai-mamori) และไอโซเมะมาโมริ (Aizome-mamori) อย่างละ 1,500 เยน ส่วนเครื่องรางเดินทางปลอดภัยโดจูอันเซ็นมาโมริ (Dōchū-anzen-mamori) 500 เยน
เวลารับแผ่นยันต์และเครื่องรางคือ 7:30–16:30 น.
นอกจากรูปลักษณ์ ลองพิจารณาความหมายของพรที่อยู่ในเครื่องราง และคิดว่าตนเองอยากขอพรเรื่องใด จะช่วยให้เลือกได้ง่ายขึ้น
ตรวจสอบประเภทและเงินถวายจากคำแนะนำที่จุดรับเครื่องราง หากไม่แน่ใจว่าจะดูแลอย่างไร ควรถามตอนรับ
เวลาลงทะเบียนรับพิธีขอพรและขั้นตอนการลงทะเบียน
ศาลเจ้าโออาซาฮิโกะมีพิธีขอพรด้านความปลอดภัยในการเดินทาง ปัดเป่าเคราะห์ร้าย และคลอดปลอดภัย
นอกจากนี้ยังมีพิธีขอพรสำหรับการพาทารกมาสักการะครั้งแรกและโฮโยเกะ โดยรับพิธีขอพรคลอดปลอดภัยในวันอื่นนอกเหนือจากวันสุนัขตามนักษัตรด้วย
ขั้นตอนคือแจ้งเรื่องที่ต้องการขอพรที่จุดลงทะเบียน ถวายเงินฮัตสึโฮเรียว แล้วขึ้นไปยังอาคารศาลเจ้าตามคำแนะนำของนักบวชชินโต
“โชเด็น” (Shōden) หมายถึงการขึ้นสู่อาคารศาลเจ้า โดยจะรับพิธีขอพร ณ จุดที่ได้รับการแนะนำ
เวลาลงทะเบียนรับพิธีขอพรคือ 9:00–16:00 น. และจัดพิธีทุก 30 นาที
วันที่ 1 พฤศจิกายนของทุกปีมีงานเทศกาลใหญ่ประจำปี จึงมีบางช่วงที่ไม่สามารถรับพิธีขอพรได้ ส่วนวันที่ 31 ธันวาคมจะไม่รับพิธีขอพรหลัง 13:00 น.
เวลาให้บริการอาจเปลี่ยนแปลงเนื่องจากพิธีต่าง ๆ หากมาเพื่อรับพิธีขอพร ควรตรวจสอบวิธีลงทะเบียนและเวลาให้บริการของวันที่ต้องการล่วงหน้า
วิธีไปศาลเจ้าโออาซาฮิโกะและการเตรียมตัวก่อนเดินชม
การวางแผนจะง่ายขึ้น หากพิจารณาทั้งการเดินทางไปกลับศาลเจ้า ระยะที่จะเดินภายในบริเวณ และแผนเที่ยวสถานที่ใกล้เคียงร่วมกัน
มาด้วยรถไฟ เดินจากสถานี JR บันโดประมาณ 25 นาที
หากใช้ขนส่งสาธารณะ สามารถเดินจากสถานีบันโดบนสาย JR โคโตกุ (Kōtoku Line) มายังศาลเจ้าได้
จากสถานีบันโดเดินไปทางเหนือประมาณ 25 นาทีจะถึงศาลเจ้า
หากใช้รถบัสทางด่วน สามารถเดินจากป้ายรถบัสทางด่วน “นารูโตะนิชิ” (Naruto-nishi) ประมาณ 20 นาที
ตรวจสอบเส้นทางจากสถานีถึงศาลเจ้าบนแผนที่ และจัดแผนหลังมาถึงให้สอดคล้องกับเวลารถไฟขากลับ
ในวันที่สัมภาระมากหรืออากาศร้อน ควรคำนึงถึงความเหนื่อยจากการเดินและเผื่อเวลาสำหรับการเดินทางหลังสักการะด้วย
ขับรถจากทางออกอิตาโนะ IC (Itano Interchange) ประมาณ 10 นาที มีที่จอดรถฟรี
ศาลเจ้ามีที่จอดรถฟรี และสามารถขับรถมาจากทางออกอิตาโนะ หรือทางออกอื่น ๆ ได้
จากทางออกอิตาโนะบนทางด่วนทาคามัตสึ (Takamatsu Expressway) ขับรถประมาณ 10 นาที
ที่จอดรถรองรับรถได้ประมาณ 1000 คัน
ในช่วงที่มีคำแนะนำด้านการจราจร เช่น ช่วงไหว้ศาลเจ้าปีใหม่ ควรตรวจสอบประกาศของวันที่มาเยือน แทนที่จะอาศัยเส้นทางปกติเพียงอย่างเดียว
แม้ตั้งจุดหมายในระบบนำทางแล้ว เมื่อถึงพื้นที่จริงก็ให้ปฏิบัติตามป้ายแนะนำและคำสั่งของเจ้าหน้าที่
ตรวจสอบเวลาเปิดประตูและช่วงที่คนหนาแน่น
ประตูศาลเจ้าเปิดเวลา 6:00–17:00 น. ในเดือนมีนาคมถึงพฤศจิกายน และ 6:30–16:30 น. ในเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์
เข้าบริเวณศาลเจ้าได้อย่างอิสระโดยไม่มีค่าเข้าชม
กล่าวกันว่าในช่วง 3 วันแรกของปีใหม่ มีผู้มาสักการะจากทั้งในและนอกจังหวัดมากกว่า 300,000 คน
หากอยากเดินชมอย่างสงบ ควรเลี่ยงช่วงไหว้ศาลเจ้าปีใหม่และเทศกาล แล้วเลือกช่วงเช้าหลังเปิดประตู
นอกจากภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษ ยังระบุว่าสามารถให้บริการภาษาเยอรมันได้ด้วย
เว็บไซต์ของศาลเจ้ามีหน้าเว็บภาษาอังกฤษและภาษาเยอรมัน
การเตรียมตัวขึ้นภูเขาโออาซะไปยังศาลเจ้ามิเนะ (Mine-jinja) ซึ่งเป็นโอคุมิยะ
บนยอดภูเขาโออาซะสูง 538 เมตรด้านหลังศาลเจ้า มีศาลเจ้ามิเนะ ซึ่งเป็นศาลเจ้าบนเขาหรือโอคุมิยะตั้งอยู่
ต้นสนสึกิขนาดใหญ่ของศาลเจ้ามิเนะ ซึ่งเป็นต้นไม้ที่ลำต้นเชื่อมรวมกัน ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์ธรรมชาติของเมืองนารูโตะในปี 2020 (ปีเรวะที่ 2)
การเดินขึ้นจากศาลเจ้าถึงยอดเขาใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่งต่อเที่ยว ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับเส้นทางและกำลังของแต่ละคน
เส้นทางสู่ยอดเขามีบันไดหินและทางลาดชัน หากตั้งใจไปโอคุมิยะ ต้องวางแผนเดินเขาโดยคำนึงถึงสภาพอากาศ กำลังร่างกาย และอุปกรณ์
แม้จะใช้เวลาอยู่เฉพาะในบริเวณศาลเจ้า ก็ควรเตรียมของให้เหมาะกับระยะที่จะเดินและสภาพอากาศ
- รองเท้าที่ใส่เดินจนคุ้นเคยและพื้นไม่ลื่น
- ผ้าเช็ดหน้าสำหรับใช้หลังล้างมือชำระล้าง
- อุปกรณ์กันฝนและเครื่องดื่มให้เหมาะกับสภาพอากาศ
สรุป เที่ยวศาลเจ้าโออาซาฮิโกะ สัมผัสความศรัทธาและประวัติศาสตร์ท้องถิ่น
ศาลเจ้าโออาซาฮิโกะเป็นสถานที่สัมผัสวัฒนธรรมนารูโตะผ่านความศรัทธาในฐานะอิจิโนมิยะแห่งแคว้นอาวะ ต้นการบูรยักษ์ศักดิ์สิทธิ์ และสะพานหินที่บอกเล่าความสัมพันธ์กับทหารเยอรมัน
เมื่อยึดการสักการะที่หอสักการะเป็นหลัก แล้วมองดูต้นไม้ ศาลเจ้าย่อย และสะพานหิน ก็จะเดินชมบริเวณพร้อมสัมผัสเรื่องราวเบื้องหลังของแต่ละจุดได้
ระหว่างสักการะและถ่ายรูป ให้ความสำคัญกับคำแนะนำในพื้นที่และความเกรงใจผู้คนรอบข้าง แล้วใช้เวลาอย่างสงบในขอบเขตที่เหมาะกับแผนเดินทางของตนเอง
รีวิว (0)